De truttigheid voorbij…..

“Nee, het moet inderdaad vooral niet truttig zijn….” Zomaar een opmerking van een klant tijdens een bespreking voor een nieuwe outfit. Met haar oogopslag en mimiek in het gezicht werd meteen duidelijk, dat haar alarm spontaan aanging. Een pittige zelfstandige eigenzinnige vrouw die midden in het leven staat en heel goed weet wat ze vooral niet wil.

Maar wat is dat nu eigenlijk, de term Truttigheid? Waar zit dat in? Heeft dat met de kleren te maken of komt er meer bij kijken… Al enige tijd houdt dit fenomeen me bezig. Truttigheid qua kleding zit in een soort keurige verzorgdheid op het krampachtige af en een beetje erg ouderwets misschien. Denk aan het mantelpak, de kokerrok, de keurige blouse, de comfortabele schoen met vooral bescheiden hakhoogte en  het kapsel wat na een windvlaag in Nederland nog strak en mooi eruitziet of in no time is te herstellen. Er zijn vast meer voorbeelden te noemen maar daar wil ik verder niet op ingaan.

Duidelijk is wel dat bij navraag bij diverse vrouwen de term Truttigheid niet bepaald positief wordt geassocieerd. In verdere gesprekken valt me op dat het meer te maken heeft met een gevoel dan met de kleding an sich. Het zit ook in een mentaliteit en het gedrag.

Een goede vriendin van me is een bijzondere vrouw, pittig en stoer en midden in de wereld van nu. Ze heeft al jaren  een moeizame verhouding met haar moeder. Haar moeder was een elegante en klassieke verschijning. Ze zag er altijd uit om door een ringetje te halen, het haar mooi en kleding die vooral keurig was en afkleedde. Daarnaast is haar moeder ook nogal conservatief, behoudend, voorzichtig, betuttelend en zeer bewust van de omgeving. De griezelige perfectie om het huishouden goed draaiende te houden, rekening houdend met wat de gemeenschap dacht, in die tijd niet onbelangrijk. Eigenschappen waartegen de vriendin van mij zich behoorlijk aan heeft geërgerd, en eigenlijk nog…. Nu heeft de vriendin zelf kinderen en komt tot de ontdekking dat ze op bepaalde vlakken de eigenschappen van haar moeder toch gekopieerd heeft. Het conservatisme in haar eigen vorm, niet zo betuttelend als het voorbeeld maar nog steeds te herkenbaar. En als ze dan ook nog dezelfde tuttige kleding zou dragen? Dat liever niet……

Vorige week had ik haar weer aan de telefoon. De vriendin had in een opwelling een rokje gekocht. Thuisgekomen en opnieuw voor de spiegel passend had ze spijt en overwoog deze terug te brengen naar de winkel. De verkoopster was blijkbaar iets te overtuigend geweest. Uitgebreid verder pratend met haar bleek dat het rokje van een erg mooie stof gemaakt was, maar toch te keurig was – zo’n ‘altijdgoednietsmismeerokje’….. De associatie met haar moeder zat haar nog dwars. Daarom heb ik haar geadviseerd om het rokje te houden te dragen en vooral flink te combineren met de meest eigenzinnige items uit haar kast. Een klassieker toevoegen en de associatie loslaten kan nieuwe inzichten geven. Niet alleen qua kleding maar zeker ook qua persoonlijkheid. Truttigheid zit dus niet alleen in de kleren, maar ook in de levenshouding. En met een flinke ondeugende knipoog is er niets mis mee!

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.