Prijsuitreiking

Een grijze herfstdag in november. De telefoon gaat, een zakenrelatie belt. Of de coupeur nog van plan is om te netwerken tijdens een prijsuitreiking in het stadhuis van Rotterdam. Een eerder telefoongesprek waarin de coupeur deze relatie uitnodigde om mee te gaan was wel erg kort dag en daardoor niet haalbaar.

De zakenrelatie had namelijk iemand anders als vervanging gevraagd en deze dame wilde graag mee. Gezien het karakter van de prijsuitreiking – deze ging naar een popmuzikant die vooral over de grenzen zijn brood had verdiend en de stad nog steeds een warm hart toedroeg – was de dresscode  niet erg officieel te noemen. Er was niet echt tijd voor een extra autorit om thuis nog te wisselen qua kleding; jasje, gekleurd overhemd en dark jeans moesten dus acceptabel zijn voor deze gelegenheid.

Het stadhuis in Rotterdam is niet alleen van buiten een statig gebouw. Ook van binnen is het imposant door de trappartijen en de overloop naar de zalen op de eerste etage. De grote zaal is mooi gedecoreerd met schilderkunst van Marius Richters. Een prima plek om recepties en bijeenkomsten te houden. In de zaal zat een gevarieerd publiek, jonge mensen in streetwear maar ook ‘klassiek op leeftijd’, een mooie doorsnede van de samenleving. De bijeenkomst was nog niet eens begonnen maar door locatie en kleedgedrag al inspirerend.

De middag werd aan elkaar gepraat door verschillende sprekers. De Burgermeester van Rotterdam, de Commissaris van de Koningin in Zuid Holland en diverse vrienden van de prijswinnaar mochten het woord nemen. Ook de jury had een goede spreker die haar voorbereiding goed had gedaan. De heren bestuurders waren duidelijk gewend om te spreken en zichzelf dan ook goed te neer te zetten; het herenkostuum is al dagelijkse dracht geworden. De representant van de jury had ook de keuze gemaakt om in een goed basisjurkje te verschijnen. Het welkomstwoord en het aankondigen van de sprekers werd gedaan door de gastvrouw. Een dame die wat masculien oogde; warrig haar, stoere bril en gekleed in een tricot shirt met lange mouwen en een royale halsuitsnijding. Haar foundation had helaas niet meer de ondersteunende functie die ze toch wel nodig had. Een vale katoenen broek en makkelijke laarzen maakten het af. Ze stond er een beetje onhandig bij en wist nog niet zo goed de woorden te vinden. Dat werd ook nog eens versterkt door haar kleding. Jammer is dat…. Was ze eigenlijk wel goed voorbereid?

In Nederland heerst steeds meer het credo ‘ze moeten me maar nemen zoals ik ben’, ‘kleding moet vooral lekker zitten’ of ‘het gaat toch om de inhoud?’. Ja, misschien wel. Anderzijds zegt het iets over het respect voor jezelf,  maar ook naar anderen toe omdat je er toch speciaal je best voor hebt gedaan. Het genieten van een goede maaltijd in een restaurant waar de kok en ander personeel goed zijn best doet om er een leuke avond van te maken. Of in het theater waar je als toeschouwer ook plezier hebt omdat een ander zijn best doet. Dus niet alleen er goed uitzien als het om de business gaat, maar ook een avondje uit kan zo meer ‘je eigen feestje’ worden wanneer je er meer moeite voor hebt gedaan. Daarmee creëer je toch een wisselwerking.

Het is algemeen bekend dat slechts 7% van een eerste indruk wordt bepaald door de inhoud. De rest is allemaal buitenkant en worden bepaald door uiterlijk en hoe er gecommuniceerd wordt. Deze factoren werken momenteel sneller dan je zou denken omdat gevoel steeds belangrijker is geworden in het leggen van contacten. Niet zo bekend is dat een negatieve eerste indruk pas na 7 prettige ontmoetingen is ontkracht. Een gegeven om misschien rekening mee te houden?

Wanneer je als spreker, of gastheer/vrouw tijdelijk een meer publieke functie bekleed is gepaste kleding een handige ondersteuning van de rol die op dat moment het belangrijkste is. Een bezoeker die goed gekleed gaat, praat zonder woorden al  over de dankbaarheid voor de uitnodiging die is ontvangen. De coupeur merkte dat zelf ook, onder het genot van een drankje en een hapje werden fijne gesprekken gevoerd waardoor boeiende contacten gelegd werden. Buiten het stadhuis werd er nog even nagepraat over de bijeenkomst en het verschil in kleedgedrag waarin veel is te winnen. Een mooi citaat uit het boek “Een kwestie van lef” van Joyce Roodnat onderstreept dat nog eens: “Ik neem mijn innerlijk serieus, en dus ook mijn uiterlijk”. De vrouw die dat als quote meegaf heeft de wisselwerking zeker begrepen. Als de gastvrouw dat ook had beseft, had ze de feestelijke gelegenheid nog meer kracht kunnen bijzetten.

Reacties

  1. Angelia van Rooijen zegt:

    Prachtig en zó waarheid…. vooral de quote in de laatste regels is leerzaam!
    Weer een prachtig stuk voor je eerste boek ;-)

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.