Schipperen tussen H&M en Max Mara?

In een eerder artikel in Intermediair stuit ik op een discussie met deze titel over het vinden van goede vrouwenpakken. Het is duidelijk een goed onderbouwd stuk want er komt van alles aan bod. Het vinden van het goede pak met de vraag erbij wat eigenlijk goed is. Het gaat om de smaak en de verwachte uitstraling afhankelijk van het werk die je doet, de functie die je bekleedt en de mensen die je gaat ontmoeten. Enerzijds het aspect dat veel pakken op elkaar lijken door de vorm en de te maken combinaties met blouses en truitjes. Het aspect dat het niet te duur mag zijn maar er niet te goedkoop mag uitzien is al een uitdagend eisenpakket voor zakelijke kleding. Een pak wat qua materiaal een mooie pure professionele uitstraling heeft en de kwaliteit van de drager weerspiegelt is nu eenmaal een investering. Daarnaast zijn er veel ervaringen die onderstrepen dat er een gebrek is aan keuzevrijheid en de mogelijkheden als het gaat om het vinden van die kleding met wel de goede pasvorm. Het besef dat het een investering is wordt wel eens vergeten; mannen geven toch makkelijker geld uit voor een goed kostuum dan vrouwen; daar is de prijs voor vrouwenkleding en de uitstraling ervan op gebaseerd.

Ik vind het wel een leuke artikel; ook zelf signaleer ik die contradictie tussen de kledingcodes enerzijds en de behoefte om meer jezelf te zijn in je kledingkeuze anderzijds. In mijn werk als kleermaker – waar ik zowel mannen als vrouwen aankleed – zie ik dat ook. Exact mee moeten/willen doen met het beeld op kantoor en de codes die heersen is bepalend. Eigenlijk mis ik het persoonlijke erin waardoor de drager de durf krijgt om zichzelf te presenteren op de eigen manier.

Er zit natuurlijk ook wel iets achter.

Door de crisis die de laatste jaren heerst is er een verandering gaande op het gebied van kledingcodes schieten de imageconsultants en andere adviesbureaus als paddenstoelen uit de grond omdat we ‘niet meer weten hoe het eigenlijk hoort’. Wel prediken ze allemaal hetzelfde beeld. Zelf krijg ik als man een beetje de kriebels als ik de omschrijvingen in ‘Het Blauwe Boekje’ van Roel Wolbrink zie. Ik weet dat ik niet in dat keurslijf pas al draag ik ook graag een mooi pak.

Het meer casual wat eerder de mode dicteerde is ontstaan doordat de betere merken gedurende het vorig decennium noodgedwongen hun collecties hebben veranderd of ze zijn verdwenen, immers in de jaren 90 kromp die markt al. Daarnaast is de confectie meer bezig geweest met ‘snelle handel’ die prikkelt om iets leuks te kopen in plaats van iets goeds. Met het gevolg dat er veel hangt in de kast maar we hebben niets om aan te trekken. Een serieuze bespreking of een receptie vraagt toch een andere uitstraling dan zomaar een netwerkbijeenkomst of een borrel waar je je als ondernemer wilt laten zien.

Door de crisis zie ik ook een keuzegedrag die de laatste jaren meer richting veilig is gegaan. Doen we er nog wel moeite voor om op zoek te gaan naar dat bijzondere stuk waarvan je weet dat het zo goed bij je past dat je het jaren zal dragen? Waarom dienen vrouwen in het mannenpak te gaan in hetzelfde grijs of zelfs compleet in het zwart – de grootste misvatting qua zakelijke kleur. Deze kan alleen maar worden gedragen als je dienend werkt in de horeca of als begrafenisondernemer. Ook vormgevers komen er mee weg omdat deze kleur nadrukt legt op de vorm wat je als vormdenker weerspiegelt. Voor een basispantalon of rokje is het zakelijk wel correct met een kleurig jasje.

In de huidige tijd zie ik een hernieuwde waardering voor de jurk, het jasje, de rok en de losse pantalon. Niet meer als pak maar meer als combinatie met 1001 mogelijkheden. Een mooie weerspiegeling van de vrouwelijke energie en gedrag die tijdens het zakendoen steeds belangrijker wordt. Immers, de schandalen over topmannen die door hun ego te groots gedacht hebben en niet realistisch meer waren stapelen zich op.

Steeds vaker zie ik vrouwen in mijn netwerk die zakelijk gezien een uitstekend verhaal hebben, passend in deze nieuwe tijd van veranderingen en verantwoording, nieuwe visies en dat steeds meer gaan uitdragen. En vooral op hun eigen manier; kleding die vrouwelijk is qua snit, meer zichtbaar qua kleur waardoor communicatie wordt versterkt. Of juist meer geraffineerd; net even een stapje verder gaan met haar materiaalkeuzes is een andere optie. Mocht het toch een grijs vrouwenpak zijn zal het ook ‘anders’ zijn. Niet alleen met meer taille maar ook in een mooie structuur. Ik zag vorige week tijdens een netwerkevent een beeldschoon ton-sur-ton ingeweven bloemdessin voor een jasje wat  zowel zakelijk als vrouwelijk werd ingezet. Een nieuwe vorm van eigenzinnigheid en eigen zichtbaarheid komt steeds meer naar voren. Zakendoen in stijl die bij jou past, ik zie het steeds meer en dat bevalt mij in ieder geval uitstekend!

Reacties

  1. Angelia zegt:

    “Een beeldschoon ton-sur-ton ingeweven bloemdessin voor een jasje wat zowel zakelijk als vrouwelijk werd ingezet”….. een klapper én een binnenkomer Chris…. Chapeau… doe mij er nog maar eentje ;-)

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.