The making of….

eerste proef in paskatoen

eerste proef in paskatoen

Het blijft altijd spannend, mag de outfit het internationale plankier op of is het niet mooi genoeg? Dat proces speelt zich al af als ik alleen maar bezig ben met de vorm van het kledingstuk wat flink bijgeschaafd moet worden. Een prestigestuk maken en de eer hebben om namens het land mee te gaan schept verplichtingen. Het begint met inspiratie en dat dan in de vorm uitwerken. Paskatoen is erg geduldig, een paar keer opnieuw en aanpassen omdat het nog niet dramatisch genoeg is. Een goede vormstudie kost tijd. En vooruit denken: “Zal het in het definitieve materiaal net zo mooi zijn als de bedoeling is?” In dit geval het gebruiken van ongelijkheid in kraag, schoot, zoom en split; het liefst nog met schuine lijnen.

Al een aantal jaren wordt er via de Wereldfederatie van Master Tailors tweejaarlijks een congres gehouden voor de kleermakers en verenigingen die daarbij zijn aangesloten. Een week van ontmoetingen met collega’s over de hele wereld, mensen die het vak beheersen en een goede klantenkring hebben. Voor mij was het 8 jaar geleden dat ik voor het eerst daarbij mocht zijn, een evenement met workshops en diverse presentaties om het vak nog meer uit te diepen. Verder zijn er diverse shows verzorgd door vaklieden van het land waar je te gast bent, de Sartoriale Italia en als hoogtepunt een gemengde ‘Internationale Couture Show’ waar de besten ter wereld hun kunnen mogen laten zien. Meer dan 300 outfits uit verschillende landen en continenten worden daar door elkaar gepresenteerd. Een leuke tussenvorm is het European Master Tailor Congres, wat meer afgeslankt qua vorm maar gelijk qua opzet en niet minder leerzaam.

Ook Nederland mag daar zijn kunnen laten zien. Het meedoen is op zich al een eer, om er met een showstuk te staan tussen de groten der aarde. Maar er gaat ook wel wat aan vooraf. Het maken van een outfit voor een internationale presentatie vereist naast het vakmanschap een kritisch oog om op afstand naar een kledingstuk te kijken, zelfs als het nog in ontwikkeling is. Waar het in het buitenland een eer is om er voor gevraagd te worden, hier zit er nog een selectiecriterium aan vast. Niet alles is goed genoeg.

van de stof die 'niet werkt'

van de stof die ‘niet werkt’

De stof zag ik opeens ergens liggen en ik werd er naar toe getrokken. De structuur en de glans spraken me aan; en in dit geval ook nog voordelig maar wel met de uitstraling die het ook van veraf moet hebben. Vol vertrouwen werd de schaar erin gezet, de delen in elkaar gestikt en het idee verder aangepast en uitgewerkt. Het is fijn te merken dat er apparatuur staat in het atelier waar ik goed mee uit de voeten kan; de naaimachine die nooit hapert en precies op tijd stopt op het punt wat ik wil. De strijkbout en afzuigtafel die er voor zorgt dat naden mooi plat worden en met handige gereedschappen niet doordrukken. Iets waar ik blindelings op vertrouw waardoor er toch al veel materialen moeiteloos door mijn handen zijn gegaan. Maar deze rode stof had er niet veel zin in; de naden bleven niet liggen en het bleef maar rommelig. Binnenwerk wat opeens ook problemen gaf. Dan blijkt dus dat een dergelijk voordelig materiaal niet echt werkt. Wat ik ook deed, het jasje was niet strak te krijgen.

Roodpak1Uiteindelijk heb ik in de laatste week alsnog een betere kwaliteit stof gekocht die zich wel goed liet voegen. Het gevecht met naden, details en binnenwerk was er niet meer en het beeld werd strak. Tijdens de selectiedag was het zeker spannend of ‘mijn pak’ mee mag – voor mij ook een reden om het congres in het buitenland wel of niet bij te wonen. Al hoorde ik naderhand dat de jury van begin af aan unaniem voor was.

Het European Master Tailor Congress in Bad Wörishofen was een fijne week met leuke ontmoetingen met collega’s uit Duitsland, Italië, Zwitserland en Oostenrijk. Goed om mijn talen weer eens op te halen. Naast het rode pak op de foto waren er ook andere mooie creaties uit Nederland te zien tijdens de “Internationale Couture Show”. Maar als je eigen stuk opkomt, bezorgt het je toch weer kippenvel. Volgend jaar toch  maar weer meedoen als dit congres in Basel plaatsvindt?

 

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.