Is de maat goed?

Dat een kleermaker voor zichzelf gaat winkelen om kleding aan te schaffen, eigenlijk zou het niet moeten mogen. Toch doe ik het ook. Zeker als het gaat om een spijkerbroek, dat zijn kledingstukken die ik zelf niet wil maken. De dikte van het garen en het materiaal vergt een zwaardere machine die de jeansnaden wel mooi stikt; de rivets, de knopen of andere details zijn vaak niet in kleine hoeveelheden verkrijgbaar. Doorgaans is een mooie spijkerbroek naderhand toch wel wat bewerkt, de stoffen worden gecoat, geschuurd of speciaal gewassen of andere effecten worden toegevoegd. Een specialiteit wat ik daarom graag aan een fabrikant overlaat.

Zo was ik onlangs nog in de stad in een winkel waar een groot assortiment is in spijkerbroeken en meer gerelateerde kleding. Het is een mooi verzorgde winkel, een uitgebreid assortiment met jong en hip personeel waarvan een aantal met hun slanke maatjes die nieuwste modellen wel heel erg leuk staan. Kenmerkend qua inrichting is de lange wand vol diverse blauwtinten, overzichtelijk gerangschikt naar model, kleur, wassing en details. De nieuwste modellen werden nog eens apart gepresenteerd, er was een kleine standaard maat uitgehangen per broek om de mogelijkheden te vergelijken. Voor het uitzoeken van de juiste maat en het passen is het personeel absoluut behulpzaam. Ook was er een tafel gepresenteerd met wat uitlopende modellen die tegen gereduceerd tarief worden aangeboden; leuk om even te kijken, maar meestal is er in mijn standaardmaat niet veel te vinden; dat is vaak al uitverkocht.

Vorige week las ik een prachtig betoog in een modetijdschrift met wat tips voor verkooppersoneel in winkels. Ééntje sprong er wat mij betreft echt uit: help de klant er beter uit te zien dan waar ze in eerste instantie voor komt. “Wees de wijste en hul mij in kledij die mij wel de glans, maar niet de look van de jeugd geeft. Laat me onder geen beding ‘hotter than my daughter’ de deur uit gaan” is het meest treffende citaat uit dit artikel. Een mooi advies om de klant vooral zo te adviseren dat de kleding een mooie aanvulling voor haar is en flatteert.

Dat doet me denken aan een moment waar ik getuige was van hoe een beeldschone verkoopster “Is de maat goed?” met een klant bezig was. De nieuwe outfit van de klant in kwestie was een katoenen broekje en een jasje waarmee ze onwennig voor de spiegel stond. Het broekje paste niet mooi en rommelde op verschillende plekken, het trok op de bovenbenen, de broekzakken stonden open, de spanning in de taille was duidelijk zichtbaar – misschien dat een maatje groter of een ander modelletje toch zinvoller was geweest. Het jasje gaf onrust op de schouders en was bijna niet te sluiten. Het klemde op de bovenarmen “Maar dat hoort zo” legde de verkoopster uit “want ik draag het ook”. Ik zag de klant door de ontstane uitstulpingen almaar ongelukkiger worden en was bijna geneigd om te zeggen: “Stop er maar mee.…” Maar ik heb me ingehouden.

In de jeanswinkel vond ik op de bewuste tafel toch nog iets van mijn gading in mijn maat. Op mijn vraag hoe die modellen vallen gaf de verkoper me prima informatie. Zelfs een smalle broek kon ik proberen. Ervaringsdeskundige die ik ben weet ik dat een smal broekje bij mijn Hollandse fietsbenen wat ‘beklemming’ geeft waarop ik het advies kreeg om dan maar een maatje groter te proberen. Ik kon ook nog een ander extremer model proberen wat hij zelf ook droeg – bij hem stond het in ieder geval erg leuk omdat hij in verhouding vrij lang en slank is. In ieder geval was die verkoper een mooie verschijning, dan staat alles al mooier.  Vol goede moed ging ik de paskamer uit met beide broeken en moet concluderen dat het voor mij niet werkte;  die smalle broek gaf een vreemde verhouding qua omvang en die grotere maat werkte zeker niet. Het andere model maakte optisch mijn benen nog korter. Misschien ben ik iets te kritisch in de aanschaf maar iets mooi in verhouding maken is ook een onderdeel van mijn werk. De verkoper vond het echter prachtig, ook omdat hij zelf ook meer van dit soort kleding had. Voor mij is het een volgende keer beter…..

Opeens zie je iets wat nieuw is, hip is, eigenzinnig of nog nooit gezien en je bent er helemaal weg van. Het blijft altijd verleidelijk om als adviseur zelf je enthousiasme qua kleding te sturen naar je klant. Projectie van je eigen smaak als verkoper/kledingstylist, hoe ver kan je daar in gaan? Misschien is het zinvol te realiseren dat niet elke mode voor elke klant geschikt is en hem/haar een lift geeft. Naast kennis van de nieuwste trends is een uitstekend gevoel voor lichaamsverhoudingen voor een goed adviseur onmisbaar – dat laatste is niet altijd bekend in sommige winkels. Niet blij zijn dat je een potentiële klant eindelijk de paskamer in hebt en daarna alles mooi vinden. Ik denk dat je een gouden verkoopster bent als je eerlijk de klant zegt dat ze iets niet moet doen maar dan wel met de beste vervanger komt. Met de juiste woordkeuze en tact kan dat heel mooi gestuurd worden. Als dat laatste meer wordt toegepast kunnen klanten echt gelukkig de deur uitgaan. En gelukkige mensen vertellen het ook door….

Reacties

  1. Nou Chris, wat een productiviteit! Alweer een blog! Maar je hebt wel helemaal gelijk, het lijkt wel of de verkoper/ verkoopster alleen maar wil verkopen, en totaal niet let op hoe iets valt of staat. De dames of heren die dat kunnen zijn zeldzaam. Ik ken er eigenlijk maar 1 ( maar ik koop ook niet veel kleren), dat is een dame bij de lingeriezaak Livera hier in Gouda. Als zij er niet is, kom ik terug als ze er wél is. Hier is echt nog veel verbetering nodig, misschien dat mensen dan ook weer liever in een winkel kopen dan via internet, omdat ze goed geadviseerd worden.

  2. Inderdaad Chris, als verkoper en adviseur is het een kunst om je te verplaatsen in de klant. Niet alleen qua smaak, ook qua pasvorm en persoonlijke stijl. Wanneer je dat kunt is een fanclub gegarandeerd en misschien wel salarisverhoging voor het winkelmeisje. ;)

  3. Anke-Thea zegt:

    Een beetje zelfkennis en zelfvertrouwen moet je als drager van kleding wel hebben, vind ik. Als je per sé het verkeerde wilt aantrekken omdat je denkt dat het je staat dan komt daar geen topverkoper (niet über! Dat geeft mij verkeerde associaties) doorheen. Voor mij nooit steekzakken, die staan altijd open. Hoe ‘klein’ mijn maat ook is. Het zal m’n lijf wel zijn.
    Ik heb vele uitstekende kledingverkopers meegemaakt maar die werken vaak niet in ketenwinkels.

Laat wat van je horen

*