Lijstjes

Heerlijk, de winkels hangen al  weer vol met de nieuwe najaarscollecties. Mooie rijke kleuren, warme najaarsmaterialen, prints, een nieuwe jas. De winkeliers hebben hun etalages aangepast, de winkel is na de opruiming echt opgeruimd. Het zou weer een genot kunnen zijn om iets nieuws te kopen. Door middel van mooie folders krijgen we alvast een voorproefje van deze nieuwe collecties en worden we al een beetje geprikkeld.

Met de start van een nieuw modeseizoen wordt er al weer van alles geschreven met wat er aan mode belangrijk is, nieuwe merken, winkels, beelden, accessoires. De modebladen die de lijstjes publiceren met wat ‘out’ is. Ook op internet wemelt het van de artikelen over ‘de must-haves van dit seizoen’ en wat echt niet meer kan. Ook de ‘It-bag’ of de laars van deze winter die is gespot bij een bekend persoon is erg belangrijk. Eerlijk gezegd ben ik een beetje klaar met dit soort ‘fashionistataal’ waarin wordt gepleit om zoveel mogelijk te shoppen – of eigenlijk zo snel mogelijk afstand van kledingstukken te doen omdat het blijkbaar niet meer kan.

Ik ben benieuwd welke ‘fashionista’ – een fenomeen wat zichzelf mag heruitvinden wat mij betreft – wel durft te pleiten om iets écht moois te kopen wat je met plezier over een paar jaar nog weer uit de kast haalt en met plezier draagt. Wie heeft dat niet, die goede broek die wel lekker zit en die je met pijn in je hart moet wegdoen omdat deze is versleten. Ik kan bijvoorbeeld niet wachten om mijn donkerrode colbertje in een schotse ruit weer tevoorschijn te halen, niet omdat het toevallig dit seizoen weer ‘in’ is, maar gewoon…  omdat ik er nog steeds blij van word. Deze zit erg plezierig en die kleur geeft me mentaal ook een oppepper. Ik moet toegeven dat ik deze 3 jaar geleden al heb gekocht, dus ik doe er ook nog wel lang mee. En wat ik nieuw wil maken/kopen, staat al een hele tijd op mijn verlanglijstje; dat verandert tegenwoordig niet meer zo snel.

Die regenjas met een wollen voering die net wat warmer is in het dragen, het driedelige ruitpak, het dandy-ish jasje en vest, de winterjas maar dan vooral niet in het zwart, grijs of camel. In dat laatste ben ik nog een beetje zoekende; het is ook afhankelijk van het aanbod qua materialen. En waarom heb ik nog steeds die smoking na al die jaren nog niet gemaakt? Want ook de bijeenkomsten waarin ‘black tie’ de dresscode is zal in stijl net wat fijner zijn. Een saillant detail is wel dat ik het ruitpak, de dandykleren en ‘andere’ jassen wel in de bladen zie staan….. Is dat mijn vooruitziende blik of mag ik mezelf als fashionisto ook maar gaan heruitvinden? Ik ben er nog niet uit of ik ook tot die ‘beroepsgroep’ hoor…. Voorlopig tevreden zijn met wat ik wel heb, dat is misschien zinvoller. En goed plannen, dan kan ik de dingen van mijn verlanglijstje schrappen.

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.