Houding

“Een bezemsteel achter je trui….” Volgens zijn leerkracht op de basisschool was dat de oplossing voor een goede houding. Zij had daar in haar jeugd bijzondere – en vooral minder warme – herinneringen aan. Het beeld van de strenge meester en alle kinderen in het gelid, dat waren nog eens tijden waar ze liever niet aan terugdacht. En toch werkte dat schrikbeeld als een goed voorbeeld, alle leerlingen zaten keurig rechtop in de klas, om later toch meer gebogen met hun bezigheden verder te gaan. Zo af en toe denkt de coupeur er nog wel aan terug als hij bewust van zijn rug achter de naaimachine zit, haar woorden die bewustzijn in zijn houding leggen.

Onlangs was de coupeur in een winkel getuige van hoe een mannelijke klant in het pak werd gestoken; door zijn vrouw meegenomen om te winkelen. De verkoper was een knappe verschijning in een slanke confectiemaat gekleed in een mooi pak. Hij stond keurig rechtop – bijna intimiderend qua houding. De coupeur zag de klant kleiner worden door de manier waarop hij werd geholpen. Bijzonder is ook hoe zijn echtgenote “mijn man wil blauw” daar ook aan meewerkte. Maar opeens veranderde er iets, een jasje wat lekker zat in de goede maat met een mooi aansluitende schouderpartij. De klant stond meer rechtop, aangenaam verrast door zijn spiegelbeeld. Zo werkt het dus ook qua houding. Iets wat de coupeur bij zichzelf ook herkent, in een goed pak zal zijn eigen presentatie ook krachtiger zijn.

Enige jaren geleden was de coupeur pas lid geworden van de branchevereniging van kleermakers. Een eerste landelijke bijeenkomst in het verschiet, collega’s en andere vakmensen mogen ontmoeten. Er waren diverse standhouders waar materialen konden worden aangeschaft welke niet overal te vinden waren. Maar ook een vol programma met diverse vakgerelateerde presentaties en showen van mooie kleding. Een programmaonderdeel was het tonen van de verschillende interpretaties op één lap stof van verschillende leden. Diverse heren in een outfit van dezelfde stof naast elkaar gaf interessant vergelijkingsmateriaal. Het publiek zat met kritische ogen te kijken naar de resultaten. Opvallend was dat één heer zo trots was wat zijn vrouw voor hem had gemaakt dat hij spontaan meer rechtop ging lopen dan zijn vrouw had ingeschat tijdens de pasmomenten. De ronde rug die zo mooi in het jasje was verwerkt en passend bij zijn normale houding kwam niet echt tot zijn recht. En dat zorgde voor nogal wat opmerkingen door het kritische publiek.

In de tekensystemen voor bovenkleding zit er een bepaalde verhouding in het verschil in voorlengte en achterlengte. Afhankelijk van het postuur is dat aan te passen en wordt er doorgaans een beroep gedaan op het kundig oog van de coupeur tijdens de pasmomenten. Een voorovergaande of rechtopstaande houding is net even iets afwijkend ten op zichte van de standaardverhouding; een echt ronde rug is wat extremer en vraagt meer aanpassingen. Ook de schuinstand van de schouders zijn gedeeltelijk waarneembaar en daarin kan vooraf al wat aangepast worden. Al naar gelang de inschatting van het lichaam, er is veel mogelijk. Al is het eindresultaat ook afhankelijk van de stof, het binnenwerk en de gewenste schouderpartij die al dan niet een beetje extra vulling heeft. Een afhangende schouder oogt niet zo krachtig. Daarin is het nodige aan betekenis toe te voegen.

Het meewerken aan een theaterstuk is ook één van de facetten in het werk van de coupeur. In samenwerking met een kostuumontwerpster was hij afgelopen zomer uitvoerend bezig met de uitwerking van een paar mantelpakjes. Het stuk speelde zich af in de jaren 50, een periode waarin burgerlijkheid nog hoogtij vierde. De pakjes voor de dame in kwestie hadden precies die tuttigheid. Rokken hoorden de knieën nog te bedekken, ook als er gezeten werd. Jasjes zaten en stonden onberispelijk en kapsels waren tegen diverse weersomstandigheden bestand. Het mooie van het werken voor een acteur/actrice is dat de kleding een rol ondersteunt. Dat is tijdens het passen al te merken; diverse poses worden al aangenomen. Werkt deze kleding, ja of nee? Dat is cruciaal in een dergelijk maakproces. Het uiteindelijke beeld tijdens het stuk op het podium te zien is een kroon op het werk, de acteerhouding die versterkt werd door de kleding.

Even terugkomend op het tekenen van schouder en rugpartijen in jasjes. Opvallend is wel dat vaker te merken is dat een schouder nog wat schuiner moet dan het tekensysteem aangeeft. Betekent dat wij onze schouders meer laten hangen en niet meer bewust zijn van een goede houding? En het voorovergebogen ingespannen werken heeft ook meer invloed gehad op de rondere ruggen, die ook steeds vaker in jasjes worden verwerkt. Wellicht dan toch maar meer bewustzijn op het gebied van onze houding? Sporten in plaats van op de bank zitten? Op tijd de pauze nemen, proactief en niet hangend bij de koffieautomaat? Het is maar een vraag…. Is het zinvoller om mooiere kleding te dragen waardoor we ons fijner voelen of was die bezemsteel toch zo gek nog niet?

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.