Over de datum…..

“Nee, doe die rok toch maar niet korter, ik heb oude knieën….” Duidelijker kunnen de woorden van deze realistische klant niet zijn. “Soms moet je stoppen met het dragen van te jonge kleding, dat staat zo wanhopig” – nog zo één, ze is op dreef. Ze staat bij mij voor de spiegel, de eerste pas in katoen. We praten nog even verder over de invulling van details, hier en daar nog een speld om de diepte van de halslijn te bepalen en haar taille nog meer te laten zien.

Soms ga ik naar de winkel en wil ik ook iets nieuws proberen. Los van de maat kijken of het ook écht leuk staat. Ziet die kleur er bij mij ook zo goed uit als op het plaatje? Past die nieuwe vorm ook goed bij mij of is deze alleen voor de happy few geschikt die nog jong, superslank en mooi in proportie zijn qua lijf en leden? Al blijft het leuk om op onderzoek uit te gaan, toch kom ik er meestal op terug. Als een lichaam verandert, minder strak wordt vraagt dat om goed passende kleding die iets laat zien maar vooral ook iets suggereert. “Kan het nog wel op mijn leeftijd?” het blijft een cliché, maar toch houd ik er rekening mee.

Onlangs was ik met een zakenrelatie uitgenodigd om één van de haringparty’s bij te wonen die na het eerste vaatje Hollandse Nieuwe weer volop in de regio worden georganiseerd. Het was overdag regenachtig geweest en gelukkig klaarde het op. Altijd fijn dat de organisatie op goed weer kan rekenen wanneer het buiten plaats vindt. Los van het bijpraten was er ook volop de mogelijkheid om de ogen goed de kost te geven. Mannen in pak, jasjes op een goede spijkerbroek, casual kleding – het beeld qua kleedgedrag van mannen was divers. Sommige vrouwen hadden er serieus over nagedacht om te netwerken en zagen er prima uit en waren bewust nieuwe contacten aan het leggen. Mooie jurken, een goede tas, maar ook katoenen jasjes, casual broeken, tricotjurkjes zonder shapewear, alles kwam voorbij. Zakendoen kent vele facetten….

En toch is het voor sommige mensen lastig om een goede zakelijke eerste indruk te maken op een haringparty. Een dame in een erg strakke broek die meer liet zien dan goed voor haar was. Volgens mijn gezelschap een ‘outfit die over de datum is’ – had ze deze als jongere vrouw 15 jaar geleden gekocht, dan had het er erg mooi uit kunnen zien. Nu was het verschil tussen haar tekening in het gezicht en de jong/moderne broek wel erg groot. “Het is een schande dat de kledingverkoopster deze klant zo beledigt om haar zo de straat op te sturen”, aldus mijn relatie. Of zou het toch een soort van ontkenning zijn om ouder te worden. De jongheidscultus is blijkbaar nog niet over het hoogtepunt heen en we durven geen goede invulling te geven aan onze nieuwe houdbaarheid. Dat was ook te zien bij een andere man die niet in de gaten had dat het hele donkere geverfde haar zijn gezicht nog bleker maakte. Hoever kan en moderne man met de mode meedoen zonder verkleed te zijn?  Is een halsuitsnijding acceptabel ook wanneer de huid wat onrustiger is geworden? Hoe kort kan een rokje zijn zonder dat het ten koste gaat van je vrouwelijkheid en professionaliteit? Al scheelt het ook of de benen omsloten worden door een waas van 15 denier in grafiet…..

Natuurlijk is het makkelijk om meewarig over kleding van anderen te praten, hoe terecht misschien ook. Maar toch zullen er genoeg anderen hetzelfde hebben over jezelf, dat iets niet meer kan. En ja, die uitdrukking “Over de datum…..” met die woorden ga ik mezelf maar weer eens goed onder de loep nemen. De kleding die ik draag, de mentaliteit die ik heb in mijn leven en mijn werk. En dan opeens zien dat ik toch maar eens wat dingen moet gaan opruimen. Shirts die – hoe spijtig ook – al versleten zijn, of op een andere manier niet meer kunnen. Een jasje wat niet goed past of armoedig eruit ziet en nu alleen maar ruimte in de kast inneemt, weg ermee. De persoonlijkheid is veranderd, dus kleding verandert mee. Broeken die toen leuk waren maar nu niet meer, kan het nog wel of “moet je nog zo nodig?” En ik heb zin in iets nieuws, iets moois, een weerspiegeling van mijn zijn en kwaliteit. In deze rustiger vakantietijd bij uitstek om weer mee aan de slag te gaan.

 

Reacties

  1. Dag Chris,

    Leuk en herkenbaar verhaal! Bij klanten, maar ook bij mezelf ervaar ik iets soortgelijks. Ik heb een label gevonden om daar op te plakken: “Ik ben in de kleding-overgang!”. Dat zouden meer mensen zich mogen beseffen. Laten we vooral doorgaan met mensen helpen zichzelf goed te presenteren. Fijne zomer, en geniet van je persoonlijke missie! September weer strak het zakenseizoen in :-)

Laat wat van je horen

*