Ordinair!

“Kan jij daar nou niet eens over schrijven?” Ik word door haar in mijn netwerk aangesproken over mijn blog en dat ze een onderwerp mist. “Een geval van verzoeknummer” denk ik; “dat is me nog nooit overkomen.” Ik ga er maar eens uitgebreid voor zitten, een leuk gesprek over wat er gemist wordt in mijn visie op kleding is nooit weg.

Onder het genot van een kopje koffie steekt ze van wal; er komt een heel pleidooi. Dat ze schrikt van de ordinaire kleding van sommige jonge vrouwen, te kort, te strak, te bloot. Die extreem hoge hakken waarop amper gelopen kan worden, het ultieme accessoire in een pornofilm. Broeken die niets te raden over laten, zo strak dat het lijkt of er pijlen richting kruis wijzen – “Hier moet je zijn!”. De selfies op de social media met duck-faces, klaar voor genot. De videoclips waarin vrouwen zichzelf als stoeipoezen tentoonspreiden. De misplaatste vormen van erotiek wat op straat ligt. “Vind je het gek dat mannen er hongerig van worden? Het is vragen om moeilijkheden!”

Ik ga eens bij mezelf na wat ik ervaar. Natuurlijk draai ik mij om als ik iets moois voorbij zie komen wat appetijtelijk is. Een verzorgde vrouw is leuk, maar in mijn geval is een mooie man een extra kijkje waard. Zijn overhemd wat een goed lijf suggereert, de broek die nieuwsgierig maakt. Zelf heb ik ook wel eens mijn vraagtekens bij te korte en strakke of diep uitgesneden kleding – het was een veelgelezen blog waard. Soms roept het irritaties op in een gesprek, te veel afgeleid worden door haar ‘beschikbaarheid’. Maar in de wisselwerking tussen beide sexen zal het altijd een rol spelen. Niets menselijks is ons vreemd denk ik. Ogen hebben we niet voor niets gekregen en we kijken graag. We zijn als mens de Neanderthaler voorbij gestreefd qua ontwikkeling, dat mag ik wel hopen.

Ze vervolgt haar verhaal. Dat ze “op haar rug heeft gelegen, het rode licht maar al te goed kent, en de mannen die langs de ramen lopen ook”. Het is van alle tijden. De associaties die bepaalde kleding oproepen is bekend. “En daarom wil ik die vrouwen beschermen, want ik weet hoe kerels zijn”, aldus haar woorden. Ik denk terug aan de film “Pretty Woman”, een film waarin Richard Gere en Julia Roberts de hoofdrollen spelen. Een zakenman in pak, een vrouw van lichte zeden met hotpants, lieslaarzen en een erg klein truitje. Nog meer films en televisieprogramma’s uit het verleden laten vergelijkbare beelden zien. Plateauzolen die van oorsprong werden gebruikt om de publieke vrouwen boven de menigte uit te laten steken werden dankzij een ontwerpster als Vivienne Westwood ultramodieus. Een beetje hedendaagse schoenenwinkel heeft wel iets met een klein plateautje in het assortiment. De dierenprint ziet er op een klein jurkje anders uit dan op een hooggesloten zijden blouse en heeft misschien in het laatste geval meer raffinement waardoor het wilde leven wordt gebagatelliseerd. De string die als dagelijkse dracht in ondermode geaccepteerd is. Een diep uitgesneden decolleté zal op de werkvloer erg afleiden van de zakelijke boodschap maar zal in de ‘trachtenkleding’ tijdens het Oktoberfest in Duitsland en Oostenrijk eerder regel dan uitzondering zijn.

In het verleden lag de acceptatiegraad weer anders. Een kleine studie in de kostuumgeschiedenis geeft al helderheid. Toen eind 19e eeuw lange jurken tot op de grond opeens korter werden was dat al schokkend. Terwijl in diezelfde tijd door het korset de boezem omhoog werd gelift en riante inkijk zeer geaccepteerd was. Maar dat de vrouwenenkel zichtbaar werd, dat was nogal wat. De huid laten zien, erotiek en beschikbaarheid, het heeft met schaamte te maken, het verbodene, en vooral wat men niet gewend is te zien – een gegeven wat bijna per decennium verschilt. De televisiebeelden van diverse party’s eind jaren 90 van de vorige eeuw waarin het gebruikelijk was om bijna naakt naar een themafeest te gaan is ook een voorbeeld. Vrijheid in beleving van genot, het is mooi dat er al veel is bereikt al is er nog genoeg te doen. De media melden op dat vlak helaas nog teveel geweld. Zichtbaarheid van deze vrijheid kan leuk zijn al is dat ook afhankelijk van het moment. Het is zinvol om te realiseren dat niet iedereen er even fijn op reageert als je zou willen. Iets om rekening mee te houden in de kledingkeuze dat wat je het eerst laat zien ook die eerste reactie losmaakt. Als je qua lijf teveel laat zien wordt je  zakelijke verhaal niet goed genoeg gehoord.

Al een paar dagen zat ik over dit blog te denken, het blijft een precair onderwerp om het over ordinaire en sexy kleding te hebben, de meningen daarover variëren. Er zijn gradaties in en het is smaakgebonden bovendien. Dat maakt het lastig om daar iets zinnigs over te melden, en toch vind ik het op zijn tijd spannend om te zien. Feit is wel dat sommige mensen er meer instinctief op reageren, of wel dierlijk, dan weer zeer conservatief en veroordelend. Niet alleen vinden we dat we alles moeten kunnen dragen – “ze moeten me maar nemen zoals ik ben”. Ook vinden we dat alles zomaar gezegd mag worden, de kracht van het woord, de directe reactie, het moet allemaal maar kunnen. Er is echter een verandering gaande omdat de laatste tijd het oordeel door bepaalde religieuze groeperingen steeds harder wordt. Dat werd nog eens gesterkt toen ik zojuist deze column van Theodor Holman las over de nieuwe preutsheid in Amsterdam. Zijn wie je bent, in alle vrijheid – ik heb het hoog staan en het is een continu ontwikkeling om die vrijheid verder te blijven ontdekken. In deze onrustige tijd iets om voor te blijven waken. Het laten zien van je vrijheid kan op verschillende manieren, in uiterlijk en gedrag. Misschien is het voor iedereen zinvol om vaker na te denken bij wat we doen, wat we aantrekken, hoe we reageren. Is die kleding gepast, en is onze reactie daarop wel geaccepteerd?

Reacties

  1. Chris, je verhaal sluit heel goed aan op een nieuw businessplan wat ik aan het uitdenken ben. Vooral je stelling “Als je qua lijf teveel laat zien wordt je zakelijke verhaal niet goed genoeg gehoord.” onderschrijf ik.
    Pornohakken? Geweldig! Maar niet voor op de reguliere werkvloer, en zeker niet als je wilt dat er naar je wordt geluisterd.

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.