Nee zeggen….

“Weigert u wel eens een opdracht?” Dat is een vraag die me nog niet eerder is gesteld. Ik ben in gesprek vanwege een portret wat gemaakt is voor een bijlage bij een dagblad en het korte verhaal wat daarbij geschreven wordt. Voor zover de tijd het toelaat denk ik even na. Diverse anekdotes passeren mijn revue. Wat ik zelf meegemaakt heb, gehoord heb of de hypothetische vraag: ‘wat zou je doen als….?’

Iets tegen mijn zin maken en de klant is koning(-in). Hoe valt dat te rijmen? Waar loop ik tegen aan of wat kan ik daadwerkelijk betekenen? Het geeft soms mooie mogelijkheden en beperkingen, dat is zeker. Het verhaal van een collega-coupeuse die datgene maakte wat die klant wilde maar weigerde om haar naam daaraan te hangen omdat het niet flatteus was. Uiteindelijk kwam die klant terug met een bos bloemen en een nieuwe vraag voor iets écht moois. Ze had commentaar gekregen van een kritische vriendin.

Ik herinner me ook die bespreking met een leuke man. Hij wil trouwen met zijn vriend. Zijn partner past goed in confectie en kan moeiteloos in de winkel slagen. Hijzelf echter is nogal fors, een erfenis door ziekte en teveel gedoe met zijn lijf. De laatste die daar iets over mag zeggen ben ik, omdat ik de geschiedenis van deze ellende niet ken. Zorgen dat hij er goed, stralend én slanker uit zal zien. Daar gaat het om. De vraag om een hooggesloten jasje met opstaande boord en een hele smalle broek, omdat hij dat zo mooi vond. Vooral omdat het een beetje anders was qua pak. Best lastig wanneer je ziet dat het een vorm is wat in verhouding niet zal flatteren. De knoopsluiting aanmerkelijk dieper, een goede kraag en een iets wijdere broek; die kant zal het op gaan denk ik. En met de factor kleur kan ook ‘anders ‘ worden gewerkt, al ligt dat voor mannen soms wat moeilijker. Niet iedereen voelt zich prettig in een kleur die anders is dan wat gebruikelijk is.

Een paar jaar geleden werd ik door een modeontwerpster gekoppeld aan een bruidsmoeder. Kleur en vorm waren al enigszins bepaald in een voorgesprek. Met die informatie en divers beeldmateriaal kwam ze naar me toe. Een goede kleur en een prachtig plaatje met een gepolijst gezichtje en verfijnde details. Mooi als campagnefoto wanneer je als merk iets wilt verkopen. Maar werkt zo’n heel klein kraagje ook mooi op een grotere jurk? Wat als je jezelf laat verblinden door dat mooie plaatje en de ijdele hoop koestert dat ook datgene bij jezelf er erg leuk uit ziet? Het is iets wat ik vaker signaleer in mijn werk en campagnebeelden in de mode. Een bron van veel frustraties en ontevredenheid bij het winkelend publiek. “Ik kan niks leuks vinden” is misschien juist daarom een veelgehoorde klacht.

“Dat ziet er leuk uit, maar niet voor mij.” In het straatbeeld zie ik ook genoeg mooie kleding voorbij komen waar anderen ongestraft mee weg komen. Het fysiek is nog strak en jong en smal in proportie. Hoe hard sommige modebloggers roepen dat veel kleding voor elke maat beschikbaar moet zijn, daar blijf ik mijn bedenkingen bij houden. Dat smalle Dior-broekje en het Italiaanse pak is niet aan mij besteed, hoe mooi ik dat ook vind. Maar als ik het omdraai en me focus op datgene wat wel mooi staat kan ik best tevreden zijn. Bepaalde modetrends die niet bij mij passen sla ik gewoon over of ik giet het in een betere vorm welke wel bij mij past.

Om terug te komen op die vraag of ik een opdracht weiger heb ik na snel na te denken ontkennend geantwoord. Heeft het te maken met ‘tegen mijn zin’ omdat mijn ego iets wil doordrukken? Nee, daar zit t niet in. Mijn zin in mijn werk zit ook in datgene toevoegen wat die klant nog mooier maakt, zichtbaarder maakt. En juist door mijn oog als buitenstaander kan dat nog wel eens anders zijn dan wat er in eerste instantie wordt verwacht.

Reacties

  1. Herkenbaar verhaal Chris. Ik weet dat het met kappers ook zo is. Komt een klant met een foto van David Bowie’s nieuwste hairdo binnen en zegt: ‘dat wil ik ook’. Bij huisstijl-ontwerpers hetzelfde laken en pak. Ik zeg: probeer een klant altijd op andere gedachten te brengen en begin gewoon bij het begin: de persoon zelf. Dan komt er vast iets uit dat klopt.

Laat wat van je horen

*