Kleurenwaaier, zin of onzin?

Een opgetrokken wenkbrauw: “Zo’n kleurenwaaier, heeft dat nou écht zin?” Ze kijkt bedenkelijk wanneer ik haar vertel dat ik daar ervaringen mee heb. “Op een gegeven moment weet je toch wel welke kleur je staat? Zeker op mijn leeftijd, ik heb alles gedragen, veel gezien. Dat moet je toch wel weten aan de complimenten die je krijgt?” Ze draagt een camelkleurig truitje, een mooi exemplaar, dat is het zeker. Haar natuurlijke grijstoon in het golvende haar heeft een fijne tint en ook haar huid ziet er nog egaal uit. Al vraag ik me af of een goed blauw truitje een mooiere weerschijn biedt op haar huid. Het zou zomaar kunnen.

Een kleurenwaaier om kleding mee te kopen, het is op komen zetten vanuit Amerika in de jaren 80. Toen was het nieuw om aan de hand van een kleuranalyse meer bewustzijn te creëren in het zoeken naar de juiste passende kleren. Gekoppeld aan de vormen die geschikt zijn voor je als drager. Voor vrouwen en ook voor mannen. Zelf stond ik in een winkel waar ik een klant hielp die een T-shirt zocht in die ene bepaalde kleur. Zeer vasthoudend en krampachtig besloot ze om wat ik haar liet zien niet te kopen omdat deze net iets lichter van tint was. En die vasthoudendheid is de reden waarom de kledingwinkels in eerste instantie niet blij waren met dat fenomeen.

Ik vertel haar dat ik zelf begin jaren 90 een training heb gevolgd, die ene klant had me nieuwsgierig gemaakt. Het kleurbeeld volgens de seizoenstypes, het inschatten van de meest flatterende kleuren. Niet alleen bij anderen, maar als het één keer duidelijk is ook bij mezelf. Zo’n spierwit overhemd bijvoorbeeld, ik kan er jaloers op worden als anderen er stralend in uit zien. Stijlvol in een grijs pak, ook zo mooi. Bij mij trekt dat elke kleur uit mijn gezicht. Een feestje met dresscode black tie betekent voor mij vooraf een gang richting zonnebank of een bronzing powder op mijn gezicht, maar dan nog zie ik er uit alsof ik weggedragen kan worden….. Het blijft me nog steeds intrigeren waarom sommige mannen er geweldig uitzien in dat blauwe pak en waarom dat bij anderen niet het gewenste effect heeft.

waaier

persoonlijke kleurenwaaier

Ze begint te lachen als ik haar dat vertel. “Iedereen ziet er toch goed uit in zwart-wit? En zo’n waaier, is dat niet beperkend?” Dat je bepaalde kleuren niet meer mag dragen is toch een teleurstelling. Ik zie haar in gedachten door haar kledingkast gaan. Het idee dat ze haar favoriete items moet wegdoen; dat zou ook voor mij geen leuk moment zijn. Ik vertel haar dat het niet gaat om wat wel of niet mag, maar meer om te zien welke kleur iets voor je doet. Weten welke kleur je erg goed staat, vooral wanneer je een stralend middelpunt wilt zijn na een te korte nacht zonder dat je met lagen make-up het nodige moet verbloemen. Een stralende verschijning zonder masker, daar kijkt iedereen graag naar.

De ontwikkelingen in ‘kleur’ heeft sindsdien niet stil gestaan. Gelukkig spelen winkels hier ook op in, personeel is meer op de hoogte van waaiers en hoe twijfelachtige klanten te benaderen. Inmiddels zijn er verfijndere manieren in kleuropbouw om zeer specifiek per persoon een waaier samen te stellen. Die verdeling in 4 types is achterhaald, mijn herfstwaaier van weleer voldoet niet meer. Een mens verandert door de jaren heen, zowel haren als huid worden lichter, meer gemêleerd. Het zorgt voor een andere kijk en wellicht een revisie. Gekoppeld aan adviezen voor vorm, stof en model. Daarnaast weten wat de taal van bepaalde kleding is; handig om te weten bij presentaties, recepties, zakelijke momenten. Imagoadvies heet dat tegenwoordig, een gewild vak getuige de hoeveelheid opleidingen en adviseurs.  De kwaliteit hiervan kan erg wisselend zijn, daarom is het zinvol om vooraf te zoeken naar iemand die de sporen heeft verdiend, inzicht heeft in de psyche en er vooral zelf ook uitziet om door een ringetje te halen. Ook daarin zie ik nog veel verschil, hoeveel opleidingen iemand ook heeft gevolgd. Stijl heb je of heb je niet.

Echt overtuigd was ze nog niet “Ik heb een paar fijne kritische vriendinnen….” Ik vertel verder over mijn nieuwe persoonlijke waaier, samengesteld door Marieke Blok, ze is een topper in haar vakgebied. “Zelf ben ik erg blij met die overzichtelijkheid. Zeer efficiënt in de aanschaf van stoffen voor jasjes, de shirts die ik zie.” Ik wijs op de hoeveelheid kleuren en de onderlinge combinatiemogelijkheden. Met minder meer kunnen doen.  “Maar dan mag jij bepaalde kleuren ook niet aan.” Ik proef duidelijk een weerstand dat ze zich de wet niet wil laten voorschrijven door een wildvreemde. Mijn overtuigingskracht werkt duidelijk averechts. En ik realiseer me dat de projectie van smaak van vriendinnen oogverblindend en kortzichtig kan zijn.

Reacties

  1. De zin of onzin van kleur is van vele factoren afhankelijk. daarbij hebben de uiterlijke kenmerken een grote rol, maar vaak vergeten we dat de innerlijke mens ook een grote rol speelt! Daarom heb ik steeds de kleurwaaiers bij me liggen als een klant voor een hoed bij me komt! Iedereen wil zwart, maar zijn vaak mooier met een andere donkere kleur! met de juiste argumenten en duidelijke voorbeelden kan je de klant echt wel een sterker uitstraling geven met de juiste kleur! Mooi stuk Chris, het zet echte vakmensen weer in de juiste kleurtint!!
    Groetjes, Daffy de Vyldre

Laat wat van je horen

*