Mijn dag niet.

Ik zit in een trui, een oude jeans, beroerd haar en een ongeschoren gezicht achter mijn laptop om even wat op te zoeken. Een paar dagen in bed, een keel als schuurpapier, een stem 3 octaven lager. Afvalstoffen kwijt, letterlijk en figuurlijk. Een lichaamstemperatuur die weer bijtrekt. Duidelijk geval van ‘ik heb mijn dag niet’ maar dan langer dan één dag. Vandaag nog thuis en dan weer opstarten.

Maar wat heb ik er moeite mee. Ze moeten me vastbinden in bed; op de stoel of wat dan ook. Want er staan afspraken gepland die ik na moet komen. Jurkjes die afmoeten. En andere dingen in de planning. Dus liggend op de bank is mijn hoofd elders. Aan de andere kant van Rotterdam: daar waar mijn atelier is gevestigd.

En eigenlijk wil ik zelf ook weer goed in de kleren. Een mooi shirt, een jeans en een jasje of een fijn pak. Iets nieuws uit mijn atelier, maar anderen gaan voor. Want ik kan het me niet veroorloven om mijn dag niet te hebben qua kleren. Als ik vertel wat ik doe zie ik ogen over mijn lijf gaan; het screenen “wat heeft hij aan?” Walk your talk is iets wat je als maker toch uit moet dragen. Zeker wanneer ik iemand voor het eerst ontmoet. Je weet nooit of het een potentiële klant is of dat de persoon in kwestie iemand kent die er geweldig uit kan zien in maatkleding.

Ik sprak haar bij een netwerkbijeenkomst. “Als ik had geweten dat jij zou komen dan had ik mezelf wat beter aangekleed”, ze verontschuldigde zich. Haar werk heeft een andere insteek dan dat van mij, dus dat scheelt. Tijdens het gesprek gaat het over vormgeving, ze houdt zich er mee bezig. Volop stof om uit te wisselen dus. Het wordt geanimeerd, zeker omdat ze wel wat meer wil weten qua kleren. Dat je als vormgever een bepaalde kijk hebt kan je laten weerspiegelen in je kleren door die dingen te zoeken waar duidelijk een ander detail/kleur/vorm is gekozen waarmee je onderscheid kan maken. Daarmee je potentiële klanten laten zien hoe je denkt in je vak. Ze had in ieder geval iets om over na te denken. En voor de volgende keer; aankleden doe je niet alleen voor jezelf, maar ook voor de leuke mensen die je tegen kan komen.

Afgelopen zaterdag had ik mijn dag ook niet. Presentaties geven terwijl ik snipverkouden was. Het was dat die afspraak vaststond, dus alle middelen om eea te onderdrukken aangepakt. Mijn presentatie ging over geruite kleren, stoffen, hoe die te verwerken en meer. Voor mij was het dus duidelijk dat ik in een ruitpak mijn spreekbeurten zou geven. Het publiek was kleermaker of al dan niet in wording. Het zou eigenlijk een genot moeten zijn om voor die branchevereniging te spreken. Goed gekleed publiek in de zaal, dat verwacht je dan wel. En inderdaad, er waren wat uitschieters. Die dames en heren zagen er voortreffelijk uit. Maar toch waren er andere collega’s die qua kleren hun dag niet hadden. Je zal maar als opdrachtgever mensen willen spotten om iets te willen laten maken, dat is op zo’n dag niet zo eenvoudig.

Regelmatig word ik gekoppeld aan stylisten, imageconsultants of kleurspecialisten. Dames en heren die gespecialiseerd zijn in het beeld, het volmaakte plaatje, het laten zien hoe iemand zichzelf beter kan neerzetten. Af en toe heb ik leuke gesprekken omdat het op bepaalde vlakken een feest van herkenning is. Ik proef ook de behoefte om het nodige te kunnen betekenen voor mijn klanten. Ik ben altijd nieuwsgierig naar het niveau van hun kleurontwikkeling, daar is veel verschil in. Daarbij vind ik het uiteraard interessant om te zien wat de persoon in kwestie draagt. Die twee factoren vertellen veel. Want uiteindelijk vind ik die koppeling alleen interessant als zo’n stylist begrijpt wat ik doe. En dat ze zichzelf kunnen weerspiegelen in materiaalkeuze en een voortreffelijke pasvorm. Ik schrik er nog wel eens van een gesprek dat het gaat om topvrouwen en dat ze zelf denken weg te komen met een jurkje wat tegen de benen plakt, of erger. Zonder te weten je dag niet hebben, het kan zomaar gebeuren.

Morgen ga ik aan de slag, een fatsoenlijk overhemd aan en een fijne broek. Een paar jurkjes afmaken. De dames in kwestie runnen een mooie locatie waar van alles georganiseerd wordt. Picobello moet het zijn, elk evenement en dus ook die jurkjes. Ze kunnen zich niet veroorloven om hun dag niet te hebben. Zoals elke ondernemer, op welk vlak dan ook.

Laat wat van je horen

*