Chris Ezerman Weblog

Een grijze winderige dag in Amsterdam. Lange rijen voor de ingang van het congres-centrum. Er lopen veel mensen tussen de diverse gebouwen door naar de hoofdingang. Daar loopt het jonge stel. Succes is zichtbaar in hun uiterlijk. Zijn leren schoenen zijn verfijnd bewerkt. Het nieuwste model jeans is mooi verwassen, zelfs voor een nieuw exemplaar is de technologie in staat om een afgedragen effect te creeren. Het korte getailleerde jack laat nog net in de halsopening een getailleerd dieprood shirt zien. Hierdoor komt zijn goedgevormde lijf goed naar voren, dit verraadt duidelijk de nodige uren in de sportschool. Zijn haardracht kenmerkt zich door kleuraccenten van een kapper met verstand van zaken. In de luchtstromen tussen de gebouwen maakt het niet uit welke kant het opwaait, de warrigheid is er met aandacht ingezet.

Aan zijn arm loopt een slanke blondine. Het steile haar is ook verwaaid maar zal bij de ingang van het congrescentrum zeker gefatsoeneerd worden. Haar voeten zijn gestoken in hooggehakte laarzen, duidelijk rekening houdend met het feit dat zijn arm beschikbaar is. Haar zwarte jeans is smal, erg smal. Door het korte jasje en de pasvorm van deze broek lijken haar benen nog langer. Aan haar arm prijkt een tas waar een grote naam op staat, in haar hand wordt het nieuwste model smartphone als een schat vastgehouden en regelmatig gecheckt of er nieuws is.

De rij is lang bij de ingang, maar de vooraf bestelde E-ticket geeft gelukkig meer doorstroming. Na binnenkomst wordt onder het genot van een drankje de beurs bezocht. Deze kledingbeurs kenmerkt zich door diverse stands die even smaakvol zijn opgebouwd; afhankelijk van het budget ook opgezet in de sfeer van de kleding of passend in de huisstijl van het merk.

Naast het gezelschap wat hier op inkoop is is er ook ander publiek. Jonge vrouwen en mannen met grote gevulde tassen, veel foldermateriaal en andere hebbedingetjes zijn gedurende de dag verzameld. Een tweetal vrouwen en een begeleidende man bekijken de kledingcollecties en knopen een gesprek aan met diverse leveranciers. De eigenaresse van een bruidskledingatelier is diep onder de indruk van een groene zijden jurk. Veilig
weggestopt in een glazen vitrine is deze opgesteld, het zou zonde zijn als er vlekken door genuttigde etenswaren op komen. De coupeur is onder de indruk van een zwarte jurk in bouclé met zijde afgezet. Aangenaam verrast is de blogger door de toegankelijkheid van diverse standhouders om te mogen fotograferen. Er wordt onderling flink gediscussieerd over de uitstraling, kwaliteit en vernieuwing in de kledingcollecties.

Bij een ander merk is het een drukte van belang in de stand. Een vlotte dame is in gesprek met potentiële klanten en is goed op dreef. Dit in tegenstelling tot haar jongere collega, een supermooie vrouw. De kleding uit de collectie past haar perfect, het haar is goed in model en haar make-up is onberispelijk aangebracht. Haar schoonheid is dermate intimiderend waardoor het haar niet lukt om contact te leggen. Haar beursdag zal nog lang duren; weinig contact en ongemakkelijke schoenen zal haar uitstraling zeker niet verbeteren.
De coupeur kijkt nog even om. Schoonheid is altijd mooi om te zien maar is niet voldoende. Oogopslag, stem en gespreksstof, daar gaat het om. Perfectie kan ook een drempel zijn.

Onlangs was de film ‘the devil wears Prada’ weer op de televisie te zien. Voor liefhebbers van mode is het een interessante vertolking van het bekende boek waarin de modewereld kritisch bekeken wordt. Niet in het minst vanwege de aankleding van de acteurs; dat is alleen al een modeshow op zich. Al is het fictie; toch is algemeen bekend dat Anna Wintour – de hoofdredacteur van de Amerikaanse Vogue – model staat voor een van de hoofdpersonen in het boek.

De openingscene met de leader is het aankleedritueel in diverse stadia en close-ups van meerdere modellen en actrices voordat de vrouwen op stilettohakken vertrekken naar hun werk. Allemaal lang, mooi, dun en vooral jong. Dan komt de taxi voorrijden en een dame stapt uit. Bontjas, tas, zonnebril is standaard onderdeel van haar outfit. Evenals onberispelijk grijs haar en een zeer autoritaire uitstraling. Miranda Priestly wordt hier door Meryl Streep vertolkt en is gelijk symbolisch neergezet.

Het gedrag wat normaal door een man als leidinggevende wordt getolereerd – en eigenlijk als vanzelfsprekend wordt gezien – wordt als vrouw flink de maat genomen en gelijk in de bitchy hoek geplaatst. Emotieloos, kil, verantwoordelijkheidsbesef, perfectie eisend; alles komt hier aan de orde. En dat staat dus los van leeftijd, grijs haar en lijntjes in het gezicht. De emancipatiegolf in het extreme zou je het bijna kunnen noemen. Zeker omdat ook een ervaren actrice voor deze rol werd gecast.

De actrice Meryl Streep gaf in een interview aan dat ze weigert om Botox of andere definitieve middelen te gebruiken om jong te blijven. Hierdoor zou haar werk niet meer te zien zijn; als acteur moet je het toch van je gezichtsuitdrukking hebben. Bepaalde trekken onderstrepen het karakter van een rol. In tegenstelling tot Nicole Kidman; de Australische actrice die het nodige heeft laten veranderen in haar gezicht. Wat in het begin fris en breekbaar was is nu als van porselein en zonder zichtbare emotie. Jammer vind ik dat; juist de combinatie van glans, structuur en lijnen geven diepte en een karakter in het gezicht en versterken een uitstraling.

De aankleding van de film is ook goed doorgevoerd. De jonge actrices zien er leuk en hip uit met designerkleren met leuke laarzen en stylinggrapjes. Miranda ziet er echter uit als een dame. Mooie mantels – al dan niet met bont – grote tas, zonnebril, zijden blouses, kokerrokken, schoenen met naaldhakken en fabelachtige avondkleding. ‘Het zijn de sterke schouders die de weelde kunnen dragen’ zei de couturier Ronald Kolk een aantal jaar geleden in een interview. En natuurlijk dat kapsel wat er gewoon bij hoort in die prachtige
kleur grijs.

Veel vrouwen – en ook sommige mannen – zijn er bang voor. Oud worden willen we wel, maar oud zijn niet. Grijs haar is toch een teken van ouder worden. Positiever is het een uitdrukking van rijp zijn, jezelf serieus nemen. Ook in kleding is dat te merken. Een vriendin van me zei jaren geleden al: ‘er komt gewoon een tijd wanneer dat goedkope spul je niet meer staat. Het wordt dan tijd om wat meer aan de verpakking te doen, dus ik ben mooiere kleren gaan kopen waar ik langer mee doe’. Niet de eendagsvliegen maar kwaliteitsbewust je eigen stijl vinden.

In het boek “een kwestie van lef” van de NRC-columniste Joyce Roodnat wordt op een heldere manier stilgestaan bij het ouder worden. Het gaat niet alleen over het uiterlijk wat verandert maar ook in het gedrag worden waardevolle tips gegeven om gewoon leuk oud te worden. Vooral de citaten van ervaringsdeskundigen zijn met een glimlach te lezen. Mooi zijn heeft meer gezichten en dat is niet alleen maar jong, strak en lekker maar ook rijk door ervaringen, interessant en smaakvol. Al deze aspecten maken een persoon boeiend om naar te kijken en te luisteren. In het contact met anderen zegt een oogopslag en een stem mij meer dan een lijntje of een grijze haar. En die parelketting is dan een erg leuke aanvulling!

Een regenachtige dag, grijs en nat. Maar dat mag de pret niet drukken. Een man stapt uit zijn auto en schiet snel even zijn mantel aan. Hij gaat op weg naar zijn coupeur.

Zijn gestalte is lang en evenwichtig, zelfverzekerd. Blond haar, blauwe ogen, hier en daar een lijn in het gezicht die de nodige pret in zijn leven verraden. Ontspannen treedt hij het atelier binnen. De koffie is meer dan welkom op deze kille dag. Tijdens het gesprek met de coupeur vertelt hij meer over zichzelf. Als netwerker die mensen aan elkaar koppelt is hij een fervent pakkendrager. Zijn gezicht heeft een uitnodigende uitdrukking en de ogen stralen. Niet onbelangrijk om vanuit zijn openheid de informatie te krijgen die hij nodig heeft. Razendsnel gaat tijdens elk gesprek zijn gedachten en ziet hij gelijk mogelijkheden voor anderen en stelt mensen op hun gemak. Een mooie eigenschap voor zijn werk die hem en veel mensen verder helpt. Wat hij aan kostuums in zijn kast heeft hangen komt ter sprake. Snel wordt duidelijk dat hij iets anders zoekt dan wat hij al heeft.

De coupeur praat, luistert en observeert. Is aangenaam verrast door een zwart overhemd waarbij het front rijkelijk is geborduurd. Een bloemmotief in diverse roze-tinten. Daarnaast is het zwart van een mooie glanzende satijnkatoen; net even wat mooier van kwaliteit. Aan de voeten van de man prijken een paar opvallende schoenen. Vooral van dichtbij is duidelijk dat het leer een speciale behandeling heeft ondergaan waardoor inkepingen zijn ontstaan. De man is duidelijk een liefhebber van bijzondere details; niet
alleen qua schoeisel maar ook in zijn kleding. Vol trots vertelt de man over zijn favoriete schoenenwinkel, ook iets voor de coupeur om eens rond te kijken.

De stalenboeken komen te voorschijn. Fabrikanten die de mooiste materialen maken, klassiek maar ook met een twist door middel van een andere structuur, kleurstelling of verfijnde effecten. Het zijn mooi vormgegeven verzamelingen in verschillende kwaliteiten, veel in edele materialen; zuiver scheerwol, zijde in mengsels met wol, linnen al dan niet gemengd en fijne katoen. De man is een kenner, gedreven gaan de vingers door de stoffenstalen. De standaard strepen en minidessins vallen al snel af; dat ziet hij al te veel in het aanbod bij winkeliers en in het beperkte assortiment van aanbieders van ‘snelle maatconfectie’. Hij wil een écht pak, wat ook net even anders is, perfect passend bij zijn figuur en persoonlijkheid.

De maten worden genomen; geroutineerd wordt het meetlint om het lichaam gehouden, maten genoteerd en de lichaamsvorm geanalyseerd zodat bij het eerste patroon de coupeur al wat correcties kan toevoegen. Het maatnemen geeft ook de man ruimte om een
beslissing te nemen als het gaat om de stofkeuze. De man draagt al veel zwart, blauw en grijs; vooral die laatste twee kleuren geven meer zichtbaarheid aan zijn gelaat. Ogen zullen meer stralen en de huid toont mooi egaal. Uit het rijke aanbod wat besteld kan worden komen twee keuzes tevoorschijn; één gemêleerde krijtstreep in grijs-wit met een paars accent en een onregelmatige streep in blauwtinten met donkerroze. Naast zijn huidige inhoud van zijn garderobe neemt de man een spannend besluit. Het is de blauw/roze stof geworden. Omdat het materiaal al behoorlijk uitgesproken is wordt de keuze in model en details wat eenvoudiger; meer heeft het niet nodig. De kunst van het weglaten zal dit
kostuum nog stijlvoller maken.

Het is heerlijk om mijn tijd te verliezen als ik aan het werk ben in mijn atelier; het creëren, halen van deadlines, nieuwe ideeën uitwerken is fijn voor omzet, eigenwaarde en creativiteit. De beslotenheid van deze ruimte doet niet veel aan mijn eigen zichtbaarheid als kleermaker en ondernemer. Hoewel er veel op internet wordt gezegd, geschreven en geprobeerd te behalen als het gaat om inkomsten, er gaat toch niets boven daadwerkelijk contact. Nu de werkdruk even minder is (zie eerder blog “de Show”) staan er weer netwerkbijeenkomsten gepland, ook ik mag op pad.

Als ik tijdens een ontmoeting vertel wat mijn bezig houdt komt regelmatig de vraag van de toehoorder wat ik vind van het kleedgedrag in het gezelschap of van zakenlieden in het algemeen. Verder pratend merk ik dat mannen en vrouwen van elkaar vinden dat het qua kleding beter kan maar zelf goed nadenken over de eigen kledingkeuze. Blijkbaar wordt een wederzijds verwachtingspatroon toch niet helemaal bevredigd. Er zijn diverse boeken geschreven over het verschil van man en vrouw. Interessant om het aspect wat kleding betreft eens verder te onderzoeken.

Uit dezelfde opmerkingen concludeer ik dat vrouwen vinden dat mannenkostuums ‘veel-van-hetzelfde’ zijn, de grijze massa of slecht passend om het lijf – het zou wat kleurrijker mogen. Natuurlijk heeft niet iedere man het mooie atletische figuur als hij zou willen waardoor een confectiemaat perfect past. Gelukkig zijn er aanbieders die goed in staat zijn om met maatconfectie redelijk passend en betaalbaar maatwerk te leveren. Een goede krachtige schouderpartij in een jasje doet wonderen voor je postuur. Andersom verneem ik van mannen dat vrouwen vaak teruggrijpen naar veilige vormen en kleuren maar dan in minder mooie kwaliteit qua materiaal (‘jammer-al-dat-vale-zwart’). Niet alleen qua stoffen, ook de vorm en pasvorm laat wel eens te wensen over. Door te kiezen voor kleuren die de uitstraling benadrukken, kwaliteitsmaterialen die mooi bedekken zonder te tekenen en vormen die het lichaam meer flatteren kan elke vrouw zich beter neerzetten. Netwerken is een soort charmeoffensief waarbij positieve eigenschappen mogen worden uitvergroot. Dus het gaat om kleur, vorm en eigenzinnigheid – dat willen we meer zien van de ander, maar hoe zit dat bij onszelf?

Over kleedgedrag kan ik in het algemeen wel zeggen dat er het nodige verbeterd kan worden maar één op één is deze vraag niet eenvoudig te beantwoorden. In de persoonlijke sfeer heb ik rekening te houden met diverse factoren. We zijn associatief ingesteld als het gaat om kleding en hebben diverse herinneringen en negatieve rolmodellen tot onze beschikking. Naast ervaringen aan anderen gekoppeld (waarom had ikzelf vroeger geen donkerblauw kostuum in mijn kast hangen?) en de keuze voor een favoriet en willen we vooral niet op anderen lijken – of juist wel. Op het persoonlijk vlak vraag ik me regelmatig af of drager en outfit één geheel is. Komt het overeen met de boodschap die je wilt vertellen? Straalt de kleding dezelfde kwaliteit uit die je hebt als het door jou aangeboden product of dienst? Daarnaast merk ik tijdens het gesprek met mijn klanten dat de meeste informatie in de beslotenheid van mijn atelier voor de spiegel naar voren komt. Dan blijkt dat comfort, wasbaarheid, onvrede met het lichaam, onzekerheid en budget erg belangrijk is – dat zal in een volgend blog aan de orde komen. Hoe verschillend elke klant, man of vrouw ook is qua verwachting van de ander, men wil er voor zichzelf toch goed uit zien. En dat is weer een mooie overeenkomst.

Een zonnige dag in Den Haag. In de buurt van Paleis Noordeinde loopt ze. Hoorbaar zijn de schoenen met een elegante maar toch praktische hakhoogte. De kleding straalt klasse en kwaliteit uit, weliswaar gedeeltelijk verborgen onder een prachtige wollen cape die wat zwierigs heeft. Haar kapsel kenmerkt zich door diverse donkere blondtinten en wat krachtige grijze haren, de kapper heeft een mooi kleurbeeld toegevoegd. Haar innemende lach tovert een mooi lijnenspel op haar gezicht. Al is dat nog niet helemaal te zien achter de zonnebril.

Ze is onderweg naar een coutureshow. Tegelijk met meerdere dames treedt ze naar binnen. De ontvangst is allerhartelijkst. De cape gaat af, de bril verdwijnt in de handtas en ze begeeft zich in het gezelschap. Meerdere dames in outfits naast elkaar verraden onmiskenbaar de signatuur van de ontwerper. Rijke en degelijke materialen, perfect gemaakt en perfect passend. Zelfs de 80-jarige klant ziet er prachtig uit in een ecru mantelpak met zwarte biezen. Midden in de ruimte is een mooi loopplankier gemaakt van losse elementen en een paar handige opstapjes. Extra licht geeft de toeschouwer de
kans om haar kritische blik over de geshowde outfits te laten glijden.

Achter de schermen is het er een drukte van belang. Kleding hangt aan diverse rekken op volgorde voor elke mannequin. In de hoek zit de coupeur nog de laatste stofknopen aan te naaien, deze waren die ochtend nog bezorgd. Ook de strik op een ander jasje wordt nog even snel bevestigd. De tafel aan de andere kant van de ruimte is een mooi overzicht van haarspelden, imitatiehaarstukjes voor extra volume. De bus haarlak staat klaar om kleine
probleempjes tijdens de show op te lossen en opnieuw te fixeren. In een uitgerold etui liggen diverse kwastjes en sponsjes die sporen van make-up verraden, klaar om weer schoongemaakt te worden. De lipstick kan gedurende de show nog even worden bijgewerkt.

Een vijftal mooi opgemaakte mannequins zijn ontspannen en hebben er zin in. Ze zijn lang, slank en weten de kleding goed te verkopen. Uit verhalen blijkt dat ze hun sporen ook al in het buitenland en in de Nederlandse Couture hebben verdiend en vaak hebben samengewerkt. De starttijd is in zicht, dus de eerste outfit wordt aangetrokken. Nog vrij relaxed is dit gaande, maar dat zal snel veranderen. De ladyspeaker doet het woord en de show kan beginnen. Achter de schermen gebeurt het allemaal in de kleine ruimte met snelle verkledingen en drukte. Het op het allerlaatste moment nog even een paar oorclips en een parelketting omdoen. Op het plankier is er niets van te merken; slechts beheerste elegantie is hier zichtbaar.

Met gevoel voor dramatiek wordt de diverse kleding geshowd; elegantie in dagkleding in prachtige materialen. Zware wollen crêpes, Bouclé’s, Mohair, Tweeds, Ruiten, Fluweel, Soepele zijden stoffen en geborduurde materialen. Dramatiek in draagbare avondkleding. Alles komt voorbij. Ook achter de schermen is het een genot om naar te kijken. Al heb je er aan meegewerkt om het te maken, als het plaatje compleet is en pakkend wordt gepresenteerd is het altijd weer een belevenis. De hectiek en presentatie is de ‘glamorous half an hour’ maar er gaat wel heel wat meer werkuren aan vooraf. Mode is gewoon hard werken. De coupeur beseft meer en meer dat het toch het mooiste vak is om te doen. De druk is van de ketel en dat is ook weer te merken. Moe en voldaan stapt hij in de auto en gaat weer terug naar zijn atelier, ook daar is een opruimbeurt nodig.

Een rustige dag eind september, ik was onderweg naar een Congres in Utrecht – een initiatief van de Branchevereniging van Kleermakers en Modevakscholen. Het is een vereniging waar ik me thuis voel, veel vakgenoten bij elkaar. Al mijmerend verheugde ik me er op: ervaringen uitwisselen, lezingen bijwonen, voorproefjes zien van workshops die door sommige leden of gasten worden verzorgd. Het vond plaats in een zalencentrum in Utrecht waar vaker het nodige aan trainingen en bijeenkomsten worden georganiseerd. Ook prettig qua inrichting door het gebruik van veel grijstonen.

Na het welkomstritueel door leden en organisatoren werd de eerste lezing gegeven. Een dame met kennis van zaken als het om haar product en ons vak gaat. Ze had een prima verhaal al had het wel wat beter uit de verf kunnen komen. Zelf was ze gekleed in beige, ecru en bruin – een outfit die ze al vaker had gedragen. Dichtbij zag het er zeker smaakvol uit, maar in een grote zaal met veel grijstinten is een dergelijke kleurencombinatie voor een spreker niet pakkend genoeg. Het nieuwsgierige dan wel leergierige publiek hing echter aan haar lippen en de mogelijkheid om haar product op de dag zelf aan te schaffen zonder extra kosten heeft haar geen windeieren gelegd.

De tweede spreker was een man die zijn verhaal over design goed had ondersteund met veel mooie foto’s in een powerpointpresentatie. Al denk ik dat je als spreker over dat vak iets meer ‘design’ mag uitstralen die wel flatteert als je een meer respectabele leeftijd hebt behaald. Ik hoorde van diverse toehoorders dat hij niet goed te verstaan was en ook de meegebrachte technologie was een beperkend houvast in zijn presentatie. Daarnaast werkte de hoog omgebonden dikke sjaal niet bepaald toegankelijk  En alle kleding in duistere kleuren bij elkaar, zijn eigen lichtheid qua kleur viel weg. Het leek alsof je in een zwart gat keek, een fenomeen wat tegenwoordig bij nieuwslezers op televisie in zwarte kleding is te merken. Zijn niet gepoetste laarzen vielen nog eens extra op – omdat hij op een podium heen en weer loopt. Als spreker ben je zichtbaar, zeker wanneer je verhaal niet pakkend is.

Ik dacht gelijk terug aan een presentatie die een paar jaar geleden werd verzorgd door Marieke Blok. De spreekster in kwestie is imageprofessional en een autoriteit als het gaat om het geven van kleuradviezen buiten de kaders van de ‘seizoenstypes’. Ze hield haar presentatie over de energie van kleur, het dragen ervan en het beleven van kleur. Ze had een stijlvol marineblauw jasje aan met een lichtere broek. De blikvanger waardoor ze de aandacht vasthield was een eenvoudige hardroze sjaal die losjes gedrapeerd hing. In de open halsopening van het jasje was nog net een glimp van een rood T-shirt te zien wat voor wat extra spanning zorgde in de outfit. Het was een zichtbare en boeiende presentatie, waarin ook toehoorders in kleur werden gehuld en de energie mochten ervaren.

Zelf merk ik steeds vaker dat in grote gezelschappen de dragers van kleur sneller zichtbaar zijn dan de grijze/donkere geklede mensen, hoe verhullend en beschermend de kleding ook kan zijn. Zo heb ik een heel goede vriendin zien veranderen. Jaren geleden speelde ze op safe met haar ‘Herfst-tinten’ die haar niet zo mooi maakten als verwacht.  Veel bruinen en ook andere aanverwante donkere kleuren. Inmiddels is dat wel veranderd, ze heeft afstand genomen van het bruin. Nu is de basis nog grotendeels donker maar bewust gebruik van extra kleur voegt veel meer attentiewaarde toe in haar kleding. Een stralende verschijning is het resultaat. Zeker wanneer ze zakelijk gaat netwerken is ze tussen veel ‘vrouwen in veilig zwart’ goed zichtbaar. Naast haar eigen vrouwelijkheid in de kleding heeft ze het instrument kleur toegevoegd. Vorige week vertelde ze me dat ze een kobaltblauw jasje heeft gekocht en een uitnodiging heeft ontvangen om een presentatie te geven. Drie keer raden wat zij gaat dragen…..

Een huwelijk wat al 40 jaar duurt, dat mag tegenwoordig  gevierd worden. Onlangs had ik een dergelijke festiviteit in de Achterhoek; de omgeving waar ik van oorsprong vandaan kom. De eerste jaren van mijn jeugd waren in Eibergen en later heb ik een lange periode in Doetinchem gewoond. Een plaats waar ik altijd een stop maak als ik onderweg ben naar familie en vrienden om even de andere dynamiek te voelen die ik nog ken uit mijn verleden. In gesprekken met anderen over deze omgeving valt me op dat de landelijkheid, het groen en de diverse uitgezette fietstochten positief worden genoemd. Bijzonder is dat ik dat zelf als ‘gewoon’ heb ervaren en er nooit bij stil heb gestaan.

Al is het ruim 10 jaar geleden dat ik er vertrokken ben, toch heb ik er goede herinneringen liggen. Een periode van hard werken, mezelf ontwikkelen en meer inspiratie opdoen met vrienden in die plaats maar ook in andere steden. Wat ik niet vergeet is dat men er prima kon eten, er waren een aantal bijzondere winkels en een gemoedelijke sfeer. Zelfs het dialect pak ik voor intimi weer op.

Niet alleen het weerzien met mijn familie, ook de tussenstop in deze stad en een fijne lunch bij Grand Cafe de Bank is plezierig. En als ik in Doetinchem ben moet ik altijd weer die ene winkel in. Even bijpraten over het vak en het assortiment bewonderen die Brigitte Beving weer heeft samengesteld voor haar winkel Loefs Mode in Stoffen. Al vele jaren een begrip in de wijde omgeving als het gaat om goede materialen voor stijlvolle kleding. Naast het feit dat de materialen met zorg worden uitgekozen kennen Brigitte Beving en haar medewerksters de ins en outs van het vak. Ze kunnen de klanten en makers uitstekend adviseren als het gaat om goede kleuren, materialen en de bijbehorende tips om deze mooi te verwerken, het op elkaar afstemmen van materialen (het ligt prachtig ‘op kleur’) en om de mooiste knoop en voering erbij te zoeken. Wat ik ook erg inspirerend vind is dat ze er zelf ook uitzien om door een ringetje te halen, en dan dus wel met kleding gemaakt van deze stoffen. Mocht het zijn dat de klant besluit om een ingewikkeld kledingstuk te laten maken, dan putten de dames uit een lijst met coupeuses die hun vak verstaan.

In de jaren dat ik in Doetinchem woonde was ik meer dan regelmatig klant bij Brigitte en heb ook zelfs in opdracht voor haar man en zoon diverse winterjassen, colberts en pantalons gemaakt. Bewerkelijke en ingewikkelde projecten waren het wel – met name die winterjas met uitknoopbare voering, maar erg leuk om te doen. Nu kom ik door drukte niet meer zo vaak in deze omgeving en zoek ik ook vaak de materialen via fabrikanten die het opsturen of leveranciers dichter bij huis wat mij een flinke autorit bespaart. Het bijpraten heeft er toch voor gezorgd dat mijn voorraad met stoffen weer is gegroeid. Een mooie hi-tech stretch met ingeweven aronskelk is er aan toegevoegd; dit keer voor mezelf want ook dat is soms nodig. Ik verheug me er op om dit gilet te dragen, de combinaties met andere bestaande kledingstukken zijn in gedachten al gemaakt.

Een telefoongesprek vandaag: “En als ik nu zelf voor de stoffen zorg, maakt u het dan ook?” In de ondertoon van de vraag hoor ik de potentiële klant denken: “Laat ik maar zelf op pad gaan voor een lapje van de markt, dat scheelt weer…..” In gesprekken hoor ik vaak het verwijt dat maatkleding duur is. En inderdaad, het is een arbeidsintensief product en daarom is het kostbaar. Een poging om het voordeliger te maken is de keuze voor mindere
materialen. Al snap ik het heel goed; toch heb ik er moeite mee.

Sinds mijn jeugd ben ik al bezig geweest met het maken van mijn eigen kleding. Een hobby waarvan ik later mijn werk heb gemaakt. Tijdens mijn studietijd heb ik de keuze gemaakt om me meer richting textieldetailhandel te scholen. Kenmerkend voor deze opleiding in Enschede was de gedegen textielkennis die werd onderwezen door ‘ouwe rotten in het vak’. Hier werd mijn voorliefde voor kwaliteit in stoffen al gevoed.

In mijn werk – ik heb eerst een blauwe maandag in de detailhandel gewerkt – en vooral in mijn vrije tijd werd dat nog versterkt. Mijn werk ‘in het vak’ is uiteindelijk meer bepalend geweest in mijn ontwikkeling. Het omzetten van standaardpatronen naar maat, het maatnemen en het afpassen van de klant – uiteindelijk ontwikkelde ik daarin de meeste kennis van pasvorm en verhouding. Mijn ‘uniformentijd’ is een schat aan ervaring waar ik nog steeds erg dankbaar voor ben. Daarnaast heeft de avondopleiding met veel patronen- en andere technische kennis een en ander versterkt. De groep cursisten en Marianne die de lessen verzorgde hebben bijgedragen aan deze bijzondere periode in mijn leven.

Natuurlijk gaat het ook om passie; het lijkt een modieus woord in de hedendaagse
ondernemingen maar dat heb ik altijd al met mijn vak en de materialen gehad. Naast mijn werk maakte ik ook in de vrije tijd kleding voor mezelf en anderen. De stoffen kocht ik op verschillende adressen, markten en in diverse steden. Vooral bij een winkel als Loefs in Doetinchem werd de liefde voor het mooiste alleen maar sterker. Ik merkte dat bij mooie stoffen het werk wat je er in stopt meer voldoening geeft. Een mooie kwaliteit heeft een andere uitstraling. Het ziet er beter uit en bovenal gaat het langer mee. Een verfijnde katoen die goed geverfd of bedrukt is ziet er na veel wasbeurten nog steeds mooi uit. De wollen stof voor het jasje laat zich mooier voegen naar de gewenste vorm en zal een klassieker zijn. Mijn oog voor kwaliteit en afstemming van materiaal naar de persoon – niet elke stof is voor iedereen geschikt – is ook daar verder gevormd.

Om terug te komen op ‘het lapje van de markt’, merk ik dat het best een zoektocht waard is om daar bijzondere materialen te vinden. Er is namelijk wel het nodige te koop wat net even interessanter is. Daarvoor is kennis van het aanbod nodig (wat ligt al overal?) en de ‘adresjes’ die speciale dingen hebben welke niet overal te zien zijn. Niet de tricots die na één keer wassen verkleurd zijn of de katoenen stretch die toch na een week dragen een maat groter is geworden. Net als de wollen mantelstof die toch niet zo winddicht is. Dat is zonde van de tijd en het bedrag aan maakloon. Een goede kleermaker heeft ook kennis van het materiaal en zal door zelf te adviseren en te zoeken de kwaliteit kunnen waarborgen. Als iets met zorg voor je is gemaakt wil je er natuurlijk lang mee doen!

Met de gezellige maanden in aantocht zullen ook de uitnodigingen binnenkomen; al dan niet met een dress-code. Een bruiloft zal in deze periode niet zo veel meer voorkomen, maar andere feestjes – ook om je zakelijk te laten zien – des te meer. Niet gelijk in de stress schieten vanwege de prangende vraag “wat moet ik aan?”.  Het betekent vooruitdenken wanneer je kleding aanschaft.  Al kan iets van eerdere seizoenen met wat aanpassingen nog heel goed dienst doen.

Voor een creatieve man is het steeds meer geaccepteerd als je je wat meer uitleeft; het standaard zwarte kostuum of smoking kan juist saai en te makkelijk overkomen. Gelukkig is er het nodige te vinden wat meer zichtbaar zal zijn. Fluweel, glansstoffen, andere kleuren; het kan niet op. Wel opletten dat het mooi past; glans zal het probleem van een slechte pasvorm vergroten. Er is een groot aanbod in fantasierijke en feestelijke shirts om een bestaand zwart pak meer onderscheid te geven. Dit kan zowel met de luxe T-shirts als de geklede of fitted overhemden.  Afhankelijk van het gezelschap en hoe close de relatie is kan wel een leuke variatie worden bedacht. Het moet natuurlijk wel bij jezelf passen; anders wordt het een verkleedpartij.

Voor vrouwen ligt het anders en dat maakt het soms ook lastiger. De winkels hangen vol met veel  zwarte kleding, al dan niet opgesierd met glans en glitter om het feestelijk te maken. In diverse prijsklassen is wel iets te vinden met voldoende effect  voor één avond. Van ver ziet het er vaak wel aardig uit, dichtbij oogt het toch wat minder mooi dan verwacht. Het makkelijke is wel van goedkope jurkjes dat er sneller afstand van wordt gedaan; ideaal voor de winkelketens die hun filosofie op omzetsnelheid hebben gebaseerd. De mythe dat zwart afkleedt komt vooral door het feit dat het alle licht absorbeert. Jammer is alleen dat er zoveel zwart te vinden is tijdens het feestje dat de draagster het gevaar loopt op te gaan in de duistere massa en daardoor niet zo zichtbaar zal zijn. Kleurige outfits werken beter als het gaat om jezelf goed te laten zien. Handig voor de
gastvrouw te weten om als stralend middelpunt juist voor kleur te kiezen.

Naast het ‘veilige’ zwart is er ook voldoende kleurrijks te vinden in de winkels. Voor het afkleden werkt een donkere kleur erg goed. Belangrijker is pasvorm, de juiste maat en corrigerend ondergoed om het er nog beter uit te laten zien. Niets is lelijker dan de weelde die door middel van glans nog eens extra wordt geaccentueerd. Wees dus bewust dat
wanneer je voor glanzende materialen kiest de pasvorm perfect moet zijn. De keuze voor een goed jurkje in je beste kleur zonder glitters is een prima alternatief en goede investering voor overdag. Een mooiere stof hangt beter en heeft van zichzelf al een rijkere uitstraling wat een goede weerspiegeling is van de kwaliteiten van de draagster. Met sieraden, een stola of bolero en schoenen wordt het een feestelijke outfit.  Door het vaker te combineren is een duurder jurkje uiteindelijk voordeliger.

Wanneer je echt kiest voor Feest is een feestjurk van Zijde natuurlijk het mooist. Er zijn zijden jurken te koop in diverse prijsklassen met allemaal die edele glans. Bij glans is het ook belangrijk dat het wel goed past en de aandacht legt waar je het verdient. Wees op tijd met de aanschaf zodat het vermaken nog op tijd kan. Bedenk ook dat een strapless jurk het beste past en beter blijft zitten als het écht maatwerk is. Een zwaar versierde jurk heeft
niet veel sieraden meer nodig, verder is een ‘pure’ jurk met sieraden nog mooier te maken.

Geen reden tot paniek dus, op tijd beginnen – de kritische blik als je gaat winkelen en weten wanneer iets de waarde heeft die bij je past. Laten we het glas heffen?

Van een zakenrelatie kreeg ik vorige week de uitnodiging voor “la Nuit de la Mode”  in club Vie in Rotterdam. Het vooruitzicht om met haar bij te praten onder het genot van een modeshow en mooi geklede mensen leek me wel wat. Inspirerende ervaringen zijn altijd welkom.

Binnenkomend in de club viel het me op dat veel mensen iets roods droegen; blijkbaar was dat de dresscode wat ik tot dat moment niet wist – toevallig had ik een goed bloemoverhemd aan met die kleur erin. Er waren vooral een aantal gekleurde vrouwen die de dresscode prachtig hebben opgepakt. Ook de gastvrouw van die avond droeg een rood jurkje. De uitsnijdingen in het jurkje kan het extra spannend maken.

Het voorproefje was een live fotoshoot met een bekend ‘lingeriemodel’. Mooi gekleed in zwart kant van de bekende keten die de show verzorgde en een chi hua hua in haar hand nam ze de gevraagde poses gelijk mooi aan. Ze was prachtig opgemaakt en had iets afstandelijks over zich. Als ze dat niet had, zou het de vreugde voor haar, het product en het publiek verhogen. Ook zag ik het nut er niet van in om schattige hond van een onrustig hondenras aan harde muziek bloot te stellen. Maar goed, ik kan het mis hebben…..

Na een verdere introductie – de gastvrouw had nog leuke tips, namen en sponsors te noemen – startte de show met een optreden van de zangeres Jennifer Cooke. Ze zong de sterren van de hemel, droeg een jurkje met glans en was goed opgemaakt, al denk ik dat iets kleurrijks haar meer zichtbaar zou hebben gemaakt. Toen de modellen opkwamen in verfijnde lingerie en zwaar behangen met kettingen van Otazu begon het echte spektakel. Goede muziek, fluitende mannen en bewonderende vrouwen in het publiek. Het zag er erg mooi uit, al was bij sommige modellen de sprankeling niet echt zichtbaar in de oogopslag maar meer door de glanssteentjes op hun lippen. Uiteindelijk werd er een goede show neergezet waarbij een tweetal stralende blondines wat mij betreft de show stalen en de lingerie prima wisten te verkopen. Het blijft een kunst om een dergelijke show met veel make-up en hoge hakken stijlvol te houden, dat is wel duidelijk.

De show werd afgesloten met een optreden van Best Newcomer Bollebof in een bijzonder jasje gemaakt door House of Byfield die binnenkort een show neerzet in Rotterdam. Een uitnodiging hiervoor heb ik al ontvangen maar het werd daar nog eens medegedeeld. Mijn interesse is gewekt wanneer herenkleding nieuw en anders neer wordt gezet. Zeker wanneer de keuze is gemaakt om met moeilijk te verwerken materialen iets te doen. Dat vergt veel kennis en kunde en is een uitdaging om het mooi te maken. Bij het tonen van een voorproefje dient de ontwerper al een prikkelend stuk neer te zetten qua ontwerp en kwaliteit. Als het gaat om het idee wat hij al liet zien is mijn interesse meer dan gewekt; binnenkort dus weer een modefeestje! Na de afterparty waarbij de cupcake’s werden uitgedeeld ben ik een ervaring rijker en kan ik zeggen dat het een inspirerende avond was.