De eerste ontmoeting is meteen raak. Een leuke dame die voor het eerst een dergelijke netwerkbijeenkomst bezoekt. Het spel van introductie en charmes in de strijd gooien heeft ze qua persoonlijkheid al aardig onder de knie. Ze draagt een vlot frivool shirtje en een strakke broek. Deze zat alleen wel erg strak waardoor ze veel meer prijsgaf dan voor die gelegenheid geschikt was.

Een ander voorbeeld tijdens die avond is een gesprek met een vormgever.  Gekleed in überhip warrig haar, een vaal V-hals T-shirt, een oud vestje en een low-crotch broek. Makkelijke schoenen die wel een beetje onderhoud kunnen gebruiken. Supernonchalant gekleed zijn om je zaken te promoten, ook dat zegt iets over jezelf als ondernemer. Hoe comfortabel een dergelijke broek ook is, het heeft een soort van slonzigheid.

Regelmatig krijgt de coupeur opmerkingen over broeken; waarom het zo moeilijk is om iets passends te vinden. Of dat deze soms wel erg snel slijt. Waarom de skinny jeans in een grote matenrange leverbaar is. En vaak is juist deze snit bepalend voor zakelijke damespantalons.

Eerder die maand was er een andere bijeenkomst wat door een Bank georganiseerd werd; met vooraanstaande sprekers en interessante workshops; diverse stands van plaatselijke organisaties waren ingericht. Ook de standhouders hadden hun best gedaan er onberispelijk uit te zien. Getuige één van de medewerkers van de Bank. Haar broekpak was ontworpen om goed aan te sluiten en toch comfortabel te zijn. Door de keuze van een wat kleinere maat was de poging om te stroomlijnen wat mislukt. Het jasje zat dermate strak dat het erg trok op het lichaam en jammer het binnenwerk in de schouderpartij duidelijk zichtbaar werd. De broek kroop omhoog en dat zorgde voor vreemde breedtestrepen en andere onregelmatigheden.

Jammer dat een poging om slanker te lijken zo is doorgeschoten. De keuze voor een te krap jasje geeft qua pasvorm zoveel onrust dat het lijkt alsof de drager een paar kilo is aangekomen. Bij broeken is dat nog belangrijker. Door meer ruimte te hebben in een pantalon – zelfs in een mooie halfwollen stretch – is de vorm van het been erg mooi te benadrukken of te vervolmaken. Daarnaast heeft het ook andere effecten. Als een pantalon iets losser valt zal het minder onderhevig zijn aan wrijving wat er voor zorgt dat het minder snel slijt. Kreukels richting kruis vanwege een langdurige ‘zit’-vergadering zullen in een ruimere broek sneller uithangen zodat een cleane en representatieve uitstraling gegarandeerd blijft. Als laatste is niet onbelangrijk dat dergelijke stretchmaterialen dienen ter comfort en kreukherstellend vermogen, niet om er zoveel druk op te zetten zodat de rek in een korte tijd is verdwenen.

Hierdoor beseft de coupeur dat het heel nauw luistert, die goede pantalon waardoor de draagster ‘eindeloze benen’ krijgt en er stijlvol uit zal zien. Het zit in de verhoudingen, de juiste vorm en het passende materiaal. En dat is voor iedereen weer anders.

Dat doet me denken aan de inspirerende avond voorafgaand aan deze dag. Een aantal sprekers in een theater over social media. Na het openingswoord door de gastheer – gekleed in een mooi antracietgrijs kostuum – is het woord aan de sprekers. De expert die vanuit de psyche en de sociologie het fenomeen bekijkt is gekleed van top tot teen in het grijs, niet alleen zijn kostuum, maar ook het overhemd is in hetzelfde duifgrijs. De heren die het nodige aan elkaar praten zijn eensgezind in dezelfde kleur, al is de nuance wel verschillend. Belangrijk is dat het gehoor goed geprikkeld wordt, in tegenstelling tot de saaiheid van de kleur is het taalgebruik spitsvondig. Kenmerkend van het kleedgedrag van de internetjournalist die het woord krijgt is ook dezelfde rust.

Niet alleen mannen zijn rustig en conservatief in het kleurgebruik in hun zakelijke kleding. Grijs is een kleur die ook geaccepteerd en gebruikt wordt door vrouwen. Natuurlijk kan een vrouw het instrument kleur zakelijk inzetten maar blijkbaar is ze daar toch wat voorzichtig mee. Kleur wordt vaak gebruikt voor ‘tijdelijke’ kledingstukken; de items in de juiste modekleur. De beste kleur passend bij de drager raakt echter nooit uit de mode, al is de frequentie om het te dragen aan verandering onderhevig.

Voor herenkostuums is het aanbod in grijs wel groot; verschillende kwaliteiten voor diverse gelegenheden, het postuur, de natuurlijke kleuring en de huidstructuur van de drager, overal is rekening mee te houden. Er is een grote groep vrouwen wat voor dezelfde uitstraling gaat als de mannen; niet alleen qua materiaal maar ook qua vormgeving, getuige de vele mannenpakken voor vrouwen. Maar gelukkig kan grijs ook anders. Iets spannender en eigenzinniger misschien.

Hierboven een paar foto’s van diverse stoffen van diverse leveranciers uit Frankrijk en Engeland. De eerste stof kenmerkt zich door weeftechnieken en glanzende draden; hierdoor krijgt grijs meer diepte en glans. Door de stevigheid goed geschikt voor een ¾ jas of een combinatie van jasje en rok in een iets grotere maat. Oneffenheden door onderkleding zal minder zichtbaar zijn. Met lange draden aan de oppervlakte is het wel belangrijk bewust te zijn van het gebruik van gladde sieraden en liever geen schoudertas. De tweede foto is een stof met reliëf in katoen. Het ingeweven bloemdessin is meer gestileerd zodat het niet overduidelijk gebloemd eruit ziet maar wel erg vrouwelijk overkomt.  Verfijning in kleur kan ook toegevoegd worden, getuige de streepstof op de 3e foto, heel iets lila en goudkleur geeft net wat extra’s. De laatste stof is een reliëf in grijs met zwart. Door het weefeffect oogt dit materiaal volumineuzer maar is toch soepel genoeg om mooie jasjes van te maken.

Of het nu duifgrijs, muisgrijs, hoogglanzend is of juist heel rustig. Grijs buiten de massa kan wel degelijk onderscheidend werken wanneer er toch iets bijzonders mee aan de hand is ondanks het neutrale  en wijze karakter van deze kleur. Bepalend is ook dat grijs wanneer het serieus dient te worden genomen wel subliem van kwaliteit is. Daarmee haal je andere waarden in jezelf naar boven en zal je inhoud ook zwaarder gaan wegen; juist daarin zit ook je onderscheidend vermogen.

Een belangrijk aspect van zijn functie was het bezoeken van klanten in de avonduren om meet- en passessies te doen, vaak voorafgaand aan de repetitie. Elke vereniging had een andere uitwerking van de uiterlijke presentatie en ondanks het verschil in postuur moest dat wel eenduidig eruit zien. Dat was niet altijd eenvoudig om te doen. Ook het verschil in culturen en discipline in een vereniging had invloed op de uitstraling. Een showkorps dat actief in taptoes in binnen- en buitenland vergt een andere organisatie en uiterlijke
presentatie dan een harmonie waarin gezelligheid, gemeenschapszin en ontspanning de boventoon voert.

Tijdens een meetsessie kwam de vraag “Maakt U ook mannenjassen voor vrouwen?” moest de coupeur snel schakelen. De dame in kwestie had bijna geen boezem meer en ook haar taille was verdwenen. Vanwege haar ziekte droeg ze een korset in zwaar stretchmateriaal wat ook haar armen en benen bedekte. Uit het korte contact bleek dat ze al het nodige qua ziekenhuizen had meegemaakt en dat muziek het enige positieve aspect was wat er nog in haar leven aanwezig was. Geroutineerd ging het meetlint over haar kleding en werden
snel een paar korte aantekeningen gemaakt zodat er in de aanpassingen rekening
mee kon worden gehouden.

Bij het opzetten van het patroon en samenstellen van de delen voor de kleding van deze dame realiseerde de coupeur dat hij toch wel een bijzonder persoon had ontmoet; ondanks de ziekte had ze stralende ogen en een wens om een fijn uniform te dragen om haar levensvuur nog vast te houden.

Ruim een maand later was het zover: het aflevermoment. Elke keer weer spannend. Zitten de pakken goed, is er voldoende bewegingsvrijheid, is de mouwlengte en broeklengte goed? Comfort is bij uniformkleding onontbeerlijk. Op zo’n moment is het altijd een drukte van belang. Elk lid wil zo snel mogelijk passen en alvast genieten van het nieuwe pak. Overal staan mensen zich om te kleden, zonder gene wordt kleding gewisseld en komen de leden de kleding laten controleren. In de verte zijn de stralende ogen al weer zichtbaar; dubbel spannend. Omdat dit pak zo’n betekenis heeft zou het helemaal geweldig zijn om deze klant blij te maken. Na een korte check bleek alles goed te zijn; haar jas sloot mooi aan, voelde comfortabel. De pantalon op de juiste hoogte. Even kort verder praten – er was nog tijd over – sprak ze haar waardering uit. Gewoon je werk goed doen kan al een enorme betekenis hebben. Met een voldaan gevoel en toch wat extra correctiewerk stapte de coupeur weer in de auto, het was nog een flinke rit naar huis.

De coupeur kon het toch niet laten. Ondanks de afspraak om smart casual te gaan had het jasje net wat meer glans en was het zijden vest ton sur ton geborduurd. De modeblogger had ook haar best gedaan. Een goede zwarte basis en een esmeraldgroen shirt met watervaldraperie maken een goed zichtbare entree. Hoge hakken die toch voelen als pantoffels, zeker wanneer er gearmd wordt gelopen.

Na binnenkomst en een drankje start de eerste show. David Paulus, een ontwerper met Antilliaanse roots showt al een aantal jaren zijn collecties, deze keer in Rotterdam. Typerend voor deze collectie is de keuze voor ongebruikelijke stoffen. Naast een mooie serie opgebouwd in zwart en zachtroze met volumes op diverse plaatsen was er ook een aantal indrukwekkende jurkjes en jumpsuits die waren gemaakt uit interieurstoffen. Erg spannend om met de diverse hardheden van deze materialen voor bovenkleding aan de slag te gaan en afstaande of volumes te creëren. De kunst is om het mooi te verwerken
en de vorm er netjes in te krijgen. Het vergt wel wat meer denkwerk en zorg. Ook het spel met volumes is een belangrijk aspect, het gevaar hiervan is dat het door te weinig ondersteuning instort. Aan het eind van de show stond er een juichend publiek in de rij om naast een creatie gefotografeerd te mogen worden.

Verder contact leggen met het publiek en de fotografen in de pauze is altijd een leuke bijkomstigheid tijdens een fashionable avondje. Diverse mooie mannen poseerden maar al te graag. De charmes van de dames spraken de heren fotografen uiteraard het meeste aan. Het was erg dringen om digitaal goed te worden vastgelegd.

Enige tijd later was de tweede en daarmee laatste show van MyBrand. Een speelse parodie op namedropping op T-shirts. Wat in eerste instantie als grap begon zal een serieus merk worden met een uitgebreidere collectie waarvan op deze avond een voorproefje. Spottende teksten over ontwerpers en modellen. Logo’s en merknamen werden verbasterd op T-shirts, hemdjes en hoodies gedrukt. Gecombineerd met een strak broekje ziet dat er met
eindeloze modellenbenen in het goede licht aanlokkelijk uit. Al heeft de coupeur meer met tailoring dan met tricot shirts met opdruk, toch snapt hij heel goed dat het een inspirerend beeld is voor jonge mensen die snel iets leuks willen met groots effect.

Napratend met de blogger – geheel in stijl van de avond onder het genot van een Surinaams broodje – werd nog even stilgestaan bij de creativiteit, de humor en de kwaliteit van de kleding tijdens deze shows. Er is nog genoeg te doen in Modeland, dat blijkt wel weer.

Aan zijn arm loopt een slanke blondine. Het steile haar is ook verwaaid maar zal bij de ingang van het congrescentrum zeker gefatsoeneerd worden. Haar voeten zijn gestoken in hooggehakte laarzen, duidelijk rekening houdend met het feit dat zijn arm beschikbaar is. Haar zwarte jeans is smal, erg smal. Door het korte jasje en de pasvorm van deze broek lijken haar benen nog langer. Aan haar arm prijkt een tas waar een grote naam op staat, in haar hand wordt het nieuwste model smartphone als een schat vastgehouden en regelmatig gecheckt of er nieuws is.

De rij is lang bij de ingang, maar de vooraf bestelde E-ticket geeft gelukkig meer doorstroming. Na binnenkomst wordt onder het genot van een drankje de beurs bezocht. Deze kledingbeurs kenmerkt zich door diverse stands die even smaakvol zijn opgebouwd; afhankelijk van het budget ook opgezet in de sfeer van de kleding of passend in de huisstijl van het merk.

Naast het gezelschap wat hier op inkoop is is er ook ander publiek. Jonge vrouwen en mannen met grote gevulde tassen, veel foldermateriaal en andere hebbedingetjes zijn gedurende de dag verzameld. Een tweetal vrouwen en een begeleidende man bekijken de kledingcollecties en knopen een gesprek aan met diverse leveranciers. De eigenaresse van een bruidskledingatelier is diep onder de indruk van een groene zijden jurk. Veilig
weggestopt in een glazen vitrine is deze opgesteld, het zou zonde zijn als er vlekken door genuttigde etenswaren op komen. De coupeur is onder de indruk van een zwarte jurk in bouclé met zijde afgezet. Aangenaam verrast is de blogger door de toegankelijkheid van diverse standhouders om te mogen fotograferen. Er wordt onderling flink gediscussieerd over de uitstraling, kwaliteit en vernieuwing in de kledingcollecties.

Bij een ander merk is het een drukte van belang in de stand. Een vlotte dame is in gesprek met potentiële klanten en is goed op dreef. Dit in tegenstelling tot haar jongere collega, een supermooie vrouw. De kleding uit de collectie past haar perfect, het haar is goed in model en haar make-up is onberispelijk aangebracht. Haar schoonheid is dermate intimiderend waardoor het haar niet lukt om contact te leggen. Haar beursdag zal nog lang duren; weinig contact en ongemakkelijke schoenen zal haar uitstraling zeker niet verbeteren.
De coupeur kijkt nog even om. Schoonheid is altijd mooi om te zien maar is niet voldoende. Oogopslag, stem en gespreksstof, daar gaat het om. Perfectie kan ook een drempel zijn.

De openingscene met de leader is het aankleedritueel in diverse stadia en close-ups van meerdere modellen en actrices voordat de vrouwen op stilettohakken vertrekken naar hun werk. Allemaal lang, mooi, dun en vooral jong. Dan komt de taxi voorrijden en een dame stapt uit. Bontjas, tas, zonnebril is standaard onderdeel van haar outfit. Evenals onberispelijk grijs haar en een zeer autoritaire uitstraling. Miranda Priestly wordt hier door Meryl Streep vertolkt en is gelijk symbolisch neergezet.

Het gedrag wat normaal door een man als leidinggevende wordt getolereerd – en eigenlijk als vanzelfsprekend wordt gezien – wordt als vrouw flink de maat genomen en gelijk in de bitchy hoek geplaatst. Emotieloos, kil, verantwoordelijkheidsbesef, perfectie eisend; alles komt hier aan de orde. En dat staat dus los van leeftijd, grijs haar en lijntjes in het gezicht. De emancipatiegolf in het extreme zou je het bijna kunnen noemen. Zeker omdat ook een ervaren actrice voor deze rol werd gecast.

De actrice Meryl Streep gaf in een interview aan dat ze weigert om Botox of andere definitieve middelen te gebruiken om jong te blijven. Hierdoor zou haar werk niet meer te zien zijn; als acteur moet je het toch van je gezichtsuitdrukking hebben. Bepaalde trekken onderstrepen het karakter van een rol. In tegenstelling tot Nicole Kidman; de Australische actrice die het nodige heeft laten veranderen in haar gezicht. Wat in het begin fris en breekbaar was is nu als van porselein en zonder zichtbare emotie. Jammer vind ik dat; juist de combinatie van glans, structuur en lijnen geven diepte en een karakter in het gezicht en versterken een uitstraling.

De aankleding van de film is ook goed doorgevoerd. De jonge actrices zien er leuk en hip uit met designerkleren met leuke laarzen en stylinggrapjes. Miranda ziet er echter uit als een dame. Mooie mantels – al dan niet met bont – grote tas, zonnebril, zijden blouses, kokerrokken, schoenen met naaldhakken en fabelachtige avondkleding. ‘Het zijn de sterke schouders die de weelde kunnen dragen’ zei de couturier Ronald Kolk een aantal jaar geleden in een interview. En natuurlijk dat kapsel wat er gewoon bij hoort in die prachtige
kleur grijs.

Veel vrouwen – en ook sommige mannen – zijn er bang voor. Oud worden willen we wel, maar oud zijn niet. Grijs haar is toch een teken van ouder worden. Positiever is het een uitdrukking van rijp zijn, jezelf serieus nemen. Ook in kleding is dat te merken. Een vriendin van me zei jaren geleden al: ‘er komt gewoon een tijd wanneer dat goedkope spul je niet meer staat. Het wordt dan tijd om wat meer aan de verpakking te doen, dus ik ben mooiere kleren gaan kopen waar ik langer mee doe’. Niet de eendagsvliegen maar kwaliteitsbewust je eigen stijl vinden.

In het boek “een kwestie van lef” van de NRC-columniste Joyce Roodnat wordt op een heldere manier stilgestaan bij het ouder worden. Het gaat niet alleen over het uiterlijk wat verandert maar ook in het gedrag worden waardevolle tips gegeven om gewoon leuk oud te worden. Vooral de citaten van ervaringsdeskundigen zijn met een glimlach te lezen. Mooi zijn heeft meer gezichten en dat is niet alleen maar jong, strak en lekker maar ook rijk door ervaringen, interessant en smaakvol. Al deze aspecten maken een persoon boeiend om naar te kijken en te luisteren. In het contact met anderen zegt een oogopslag en een stem mij meer dan een lijntje of een grijze haar. En die parelketting is dan een erg leuke aanvulling!

Zijn gestalte is lang en evenwichtig, zelfverzekerd. Blond haar, blauwe ogen, hier en daar een lijn in het gezicht die de nodige pret in zijn leven verraden. Ontspannen treedt hij het atelier binnen. De koffie is meer dan welkom op deze kille dag. Tijdens het gesprek met de coupeur vertelt hij meer over zichzelf. Als netwerker die mensen aan elkaar koppelt is hij een fervent pakkendrager. Zijn gezicht heeft een uitnodigende uitdrukking en de ogen stralen. Niet onbelangrijk om vanuit zijn openheid de informatie te krijgen die hij nodig heeft. Razendsnel gaat tijdens elk gesprek zijn gedachten en ziet hij gelijk mogelijkheden voor anderen en stelt mensen op hun gemak. Een mooie eigenschap voor zijn werk die hem en veel mensen verder helpt. Wat hij aan kostuums in zijn kast heeft hangen komt ter sprake. Snel wordt duidelijk dat hij iets anders zoekt dan wat hij al heeft.

De coupeur praat, luistert en observeert. Is aangenaam verrast door een zwart overhemd waarbij het front rijkelijk is geborduurd. Een bloemmotief in diverse roze-tinten. Daarnaast is het zwart van een mooie glanzende satijnkatoen; net even wat mooier van kwaliteit. Aan de voeten van de man prijken een paar opvallende schoenen. Vooral van dichtbij is duidelijk dat het leer een speciale behandeling heeft ondergaan waardoor inkepingen zijn ontstaan. De man is duidelijk een liefhebber van bijzondere details; niet
alleen qua schoeisel maar ook in zijn kleding. Vol trots vertelt de man over zijn favoriete schoenenwinkel, ook iets voor de coupeur om eens rond te kijken.

De stalenboeken komen te voorschijn. Fabrikanten die de mooiste materialen maken, klassiek maar ook met een twist door middel van een andere structuur, kleurstelling of verfijnde effecten. Het zijn mooi vormgegeven verzamelingen in verschillende kwaliteiten, veel in edele materialen; zuiver scheerwol, zijde in mengsels met wol, linnen al dan niet gemengd en fijne katoen. De man is een kenner, gedreven gaan de vingers door de stoffenstalen. De standaard strepen en minidessins vallen al snel af; dat ziet hij al te veel in het aanbod bij winkeliers en in het beperkte assortiment van aanbieders van ‘snelle maatconfectie’. Hij wil een écht pak, wat ook net even anders is, perfect passend bij zijn figuur en persoonlijkheid.

De maten worden genomen; geroutineerd wordt het meetlint om het lichaam gehouden, maten genoteerd en de lichaamsvorm geanalyseerd zodat bij het eerste patroon de coupeur al wat correcties kan toevoegen. Het maatnemen geeft ook de man ruimte om een
beslissing te nemen als het gaat om de stofkeuze. De man draagt al veel zwart, blauw en grijs; vooral die laatste twee kleuren geven meer zichtbaarheid aan zijn gelaat. Ogen zullen meer stralen en de huid toont mooi egaal. Uit het rijke aanbod wat besteld kan worden komen twee keuzes tevoorschijn; één gemêleerde krijtstreep in grijs-wit met een paars accent en een onregelmatige streep in blauwtinten met donkerroze. Naast zijn huidige inhoud van zijn garderobe neemt de man een spannend besluit. Het is de blauw/roze stof geworden. Omdat het materiaal al behoorlijk uitgesproken is wordt de keuze in model en details wat eenvoudiger; meer heeft het niet nodig. De kunst van het weglaten zal dit
kostuum nog stijlvoller maken.

Als ik tijdens een ontmoeting vertel wat mijn bezig houdt komt regelmatig de vraag van de toehoorder wat ik vind van het kleedgedrag in het gezelschap of van zakenlieden in het algemeen. Verder pratend merk ik dat mannen en vrouwen van elkaar vinden dat het qua kleding beter kan maar zelf goed nadenken over de eigen kledingkeuze. Blijkbaar wordt een wederzijds verwachtingspatroon toch niet helemaal bevredigd. Er zijn diverse boeken geschreven over het verschil van man en vrouw. Interessant om het aspect wat kleding betreft eens verder te onderzoeken.

Uit dezelfde opmerkingen concludeer ik dat vrouwen vinden dat mannenkostuums ‘veel-van-hetzelfde’ zijn, de grijze massa of slecht passend om het lijf – het zou wat kleurrijker mogen. Natuurlijk heeft niet iedere man het mooie atletische figuur als hij zou willen waardoor een confectiemaat perfect past. Gelukkig zijn er aanbieders die goed in staat zijn om met maatconfectie redelijk passend en betaalbaar maatwerk te leveren. Een goede krachtige schouderpartij in een jasje doet wonderen voor je postuur. Andersom verneem ik van mannen dat vrouwen vaak teruggrijpen naar veilige vormen en kleuren maar dan in minder mooie kwaliteit qua materiaal (‘jammer-al-dat-vale-zwart’). Niet alleen qua stoffen, ook de vorm en pasvorm laat wel eens te wensen over. Door te kiezen voor kleuren die de uitstraling benadrukken, kwaliteitsmaterialen die mooi bedekken zonder te tekenen en vormen die het lichaam meer flatteren kan elke vrouw zich beter neerzetten. Netwerken is een soort charmeoffensief waarbij positieve eigenschappen mogen worden uitvergroot. Dus het gaat om kleur, vorm en eigenzinnigheid – dat willen we meer zien van de ander, maar hoe zit dat bij onszelf?

Over kleedgedrag kan ik in het algemeen wel zeggen dat er het nodige verbeterd kan worden maar één op één is deze vraag niet eenvoudig te beantwoorden. In de persoonlijke sfeer heb ik rekening te houden met diverse factoren. We zijn associatief ingesteld als het gaat om kleding en hebben diverse herinneringen en negatieve rolmodellen tot onze beschikking. Naast ervaringen aan anderen gekoppeld (waarom had ikzelf vroeger geen donkerblauw kostuum in mijn kast hangen?) en de keuze voor een favoriet en willen we vooral niet op anderen lijken – of juist wel. Op het persoonlijk vlak vraag ik me regelmatig af of drager en outfit één geheel is. Komt het overeen met de boodschap die je wilt vertellen? Straalt de kleding dezelfde kwaliteit uit die je hebt als het door jou aangeboden product of dienst? Daarnaast merk ik tijdens het gesprek met mijn klanten dat de meeste informatie in de beslotenheid van mijn atelier voor de spiegel naar voren komt. Dan blijkt dat comfort, wasbaarheid, onvrede met het lichaam, onzekerheid en budget erg belangrijk is – dat zal in een volgend blog aan de orde komen. Hoe verschillend elke klant, man of vrouw ook is qua verwachting van de ander, men wil er voor zichzelf toch goed uit zien. En dat is weer een mooie overeenkomst.

Ze is onderweg naar een coutureshow. Tegelijk met meerdere dames treedt ze naar binnen. De ontvangst is allerhartelijkst. De cape gaat af, de bril verdwijnt in de handtas en ze begeeft zich in het gezelschap. Meerdere dames in outfits naast elkaar verraden onmiskenbaar de signatuur van de ontwerper. Rijke en degelijke materialen, perfect gemaakt en perfect passend. Zelfs de 80-jarige klant ziet er prachtig uit in een ecru mantelpak met zwarte biezen. Midden in de ruimte is een mooi loopplankier gemaakt van losse elementen en een paar handige opstapjes. Extra licht geeft de toeschouwer de
kans om haar kritische blik over de geshowde outfits te laten glijden.

Achter de schermen is het er een drukte van belang. Kleding hangt aan diverse rekken op volgorde voor elke mannequin. In de hoek zit de coupeur nog de laatste stofknopen aan te naaien, deze waren die ochtend nog bezorgd. Ook de strik op een ander jasje wordt nog even snel bevestigd. De tafel aan de andere kant van de ruimte is een mooi overzicht van haarspelden, imitatiehaarstukjes voor extra volume. De bus haarlak staat klaar om kleine
probleempjes tijdens de show op te lossen en opnieuw te fixeren. In een uitgerold etui liggen diverse kwastjes en sponsjes die sporen van make-up verraden, klaar om weer schoongemaakt te worden. De lipstick kan gedurende de show nog even worden bijgewerkt.

Een vijftal mooi opgemaakte mannequins zijn ontspannen en hebben er zin in. Ze zijn lang, slank en weten de kleding goed te verkopen. Uit verhalen blijkt dat ze hun sporen ook al in het buitenland en in de Nederlandse Couture hebben verdiend en vaak hebben samengewerkt. De starttijd is in zicht, dus de eerste outfit wordt aangetrokken. Nog vrij relaxed is dit gaande, maar dat zal snel veranderen. De ladyspeaker doet het woord en de show kan beginnen. Achter de schermen gebeurt het allemaal in de kleine ruimte met snelle verkledingen en drukte. Het op het allerlaatste moment nog even een paar oorclips en een parelketting omdoen. Op het plankier is er niets van te merken; slechts beheerste elegantie is hier zichtbaar.

Met gevoel voor dramatiek wordt de diverse kleding geshowd; elegantie in dagkleding in prachtige materialen. Zware wollen crêpes, Bouclé’s, Mohair, Tweeds, Ruiten, Fluweel, Soepele zijden stoffen en geborduurde materialen. Dramatiek in draagbare avondkleding. Alles komt voorbij. Ook achter de schermen is het een genot om naar te kijken. Al heb je er aan meegewerkt om het te maken, als het plaatje compleet is en pakkend wordt gepresenteerd is het altijd weer een belevenis. De hectiek en presentatie is de ‘glamorous half an hour’ maar er gaat wel heel wat meer werkuren aan vooraf. Mode is gewoon hard werken. De coupeur beseft meer en meer dat het toch het mooiste vak is om te doen. De druk is van de ketel en dat is ook weer te merken. Moe en voldaan stapt hij in de auto en gaat weer terug naar zijn atelier, ook daar is een opruimbeurt nodig.

Na het welkomstritueel door leden en organisatoren werd de eerste lezing gegeven. Een dame met kennis van zaken als het om haar product en ons vak gaat. Ze had een prima verhaal al had het wel wat beter uit de verf kunnen komen. Zelf was ze gekleed in beige, ecru en bruin – een outfit die ze al vaker had gedragen. Dichtbij zag het er zeker smaakvol uit, maar in een grote zaal met veel grijstinten is een dergelijke kleurencombinatie voor een spreker niet pakkend genoeg. Het nieuwsgierige dan wel leergierige publiek hing echter aan haar lippen en de mogelijkheid om haar product op de dag zelf aan te schaffen zonder extra kosten heeft haar geen windeieren gelegd.

De tweede spreker was een man die zijn verhaal over design goed had ondersteund met veel mooie foto’s in een powerpointpresentatie. Al denk ik dat je als spreker over dat vak iets meer ‘design’ mag uitstralen die wel flatteert als je een meer respectabele leeftijd hebt behaald. Ik hoorde van diverse toehoorders dat hij niet goed te verstaan was en ook de meegebrachte technologie was een beperkend houvast in zijn presentatie. Daarnaast werkte de hoog omgebonden dikke sjaal niet bepaald toegankelijk  En alle kleding in duistere kleuren bij elkaar, zijn eigen lichtheid qua kleur viel weg. Het leek alsof je in een zwart gat keek, een fenomeen wat tegenwoordig bij nieuwslezers op televisie in zwarte kleding is te merken. Zijn niet gepoetste laarzen vielen nog eens extra op – omdat hij op een podium heen en weer loopt. Als spreker ben je zichtbaar, zeker wanneer je verhaal niet pakkend is.

Ik dacht gelijk terug aan een presentatie die een paar jaar geleden werd verzorgd door Marieke Blok. De spreekster in kwestie is imageprofessional en een autoriteit als het gaat om het geven van kleuradviezen buiten de kaders van de ‘seizoenstypes’. Ze hield haar presentatie over de energie van kleur, het dragen ervan en het beleven van kleur. Ze had een stijlvol marineblauw jasje aan met een lichtere broek. De blikvanger waardoor ze de aandacht vasthield was een eenvoudige hardroze sjaal die losjes gedrapeerd hing. In de open halsopening van het jasje was nog net een glimp van een rood T-shirt te zien wat voor wat extra spanning zorgde in de outfit. Het was een zichtbare en boeiende presentatie, waarin ook toehoorders in kleur werden gehuld en de energie mochten ervaren.

Zelf merk ik steeds vaker dat in grote gezelschappen de dragers van kleur sneller zichtbaar zijn dan de grijze/donkere geklede mensen, hoe verhullend en beschermend de kleding ook kan zijn. Zo heb ik een heel goede vriendin zien veranderen. Jaren geleden speelde ze op safe met haar ‘Herfst-tinten’ die haar niet zo mooi maakten als verwacht.  Veel bruinen en ook andere aanverwante donkere kleuren. Inmiddels is dat wel veranderd, ze heeft afstand genomen van het bruin. Nu is de basis nog grotendeels donker maar bewust gebruik van extra kleur voegt veel meer attentiewaarde toe in haar kleding. Een stralende verschijning is het resultaat. Zeker wanneer ze zakelijk gaat netwerken is ze tussen veel ‘vrouwen in veilig zwart’ goed zichtbaar. Naast haar eigen vrouwelijkheid in de kleding heeft ze het instrument kleur toegevoegd. Vorige week vertelde ze me dat ze een kobaltblauw jasje heeft gekocht en een uitnodiging heeft ontvangen om een presentatie te geven. Drie keer raden wat zij gaat dragen…..