Chris Ezerman Weblog

Een huwelijk wat al 40 jaar duurt, dat mag tegenwoordig  gevierd worden. Onlangs had ik een dergelijke festiviteit in de Achterhoek; de omgeving waar ik van oorsprong vandaan kom. De eerste jaren van mijn jeugd waren in Eibergen en later heb ik een lange periode in Doetinchem gewoond. Een plaats waar ik altijd een stop maak als ik onderweg ben naar familie en vrienden om even de andere dynamiek te voelen die ik nog ken uit mijn verleden. In gesprekken met anderen over deze omgeving valt me op dat de landelijkheid, het groen en de diverse uitgezette fietstochten positief worden genoemd. Bijzonder is dat ik dat zelf als ‘gewoon’ heb ervaren en er nooit bij stil heb gestaan.

Al is het ruim 10 jaar geleden dat ik er vertrokken ben, toch heb ik er goede herinneringen liggen. Een periode van hard werken, mezelf ontwikkelen en meer inspiratie opdoen met vrienden in die plaats maar ook in andere steden. Wat ik niet vergeet is dat men er prima kon eten, er waren een aantal bijzondere winkels en een gemoedelijke sfeer. Zelfs het dialect pak ik voor intimi weer op.

Niet alleen het weerzien met mijn familie, ook de tussenstop in deze stad en een fijne lunch bij Grand Cafe de Bank is plezierig. En als ik in Doetinchem ben moet ik altijd weer die ene winkel in. Even bijpraten over het vak en het assortiment bewonderen die Brigitte Beving weer heeft samengesteld voor haar winkel Loefs Mode in Stoffen. Al vele jaren een begrip in de wijde omgeving als het gaat om goede materialen voor stijlvolle kleding. Naast het feit dat de materialen met zorg worden uitgekozen kennen Brigitte Beving en haar medewerksters de ins en outs van het vak. Ze kunnen de klanten en makers uitstekend adviseren als het gaat om goede kleuren, materialen en de bijbehorende tips om deze mooi te verwerken, het op elkaar afstemmen van materialen (het ligt prachtig ‘op kleur’) en om de mooiste knoop en voering erbij te zoeken. Wat ik ook erg inspirerend vind is dat ze er zelf ook uitzien om door een ringetje te halen, en dan dus wel met kleding gemaakt van deze stoffen. Mocht het zijn dat de klant besluit om een ingewikkeld kledingstuk te laten maken, dan putten de dames uit een lijst met coupeuses die hun vak verstaan.

In de jaren dat ik in Doetinchem woonde was ik meer dan regelmatig klant bij Brigitte en heb ook zelfs in opdracht voor haar man en zoon diverse winterjassen, colberts en pantalons gemaakt. Bewerkelijke en ingewikkelde projecten waren het wel – met name die winterjas met uitknoopbare voering, maar erg leuk om te doen. Nu kom ik door drukte niet meer zo vaak in deze omgeving en zoek ik ook vaak de materialen via fabrikanten die het opsturen of leveranciers dichter bij huis wat mij een flinke autorit bespaart. Het bijpraten heeft er toch voor gezorgd dat mijn voorraad met stoffen weer is gegroeid. Een mooie hi-tech stretch met ingeweven aronskelk is er aan toegevoegd; dit keer voor mezelf want ook dat is soms nodig. Ik verheug me er op om dit gilet te dragen, de combinaties met andere bestaande kledingstukken zijn in gedachten al gemaakt.

Een telefoongesprek vandaag: “En als ik nu zelf voor de stoffen zorg, maakt u het dan ook?” In de ondertoon van de vraag hoor ik de potentiële klant denken: “Laat ik maar zelf op pad gaan voor een lapje van de markt, dat scheelt weer…..” In gesprekken hoor ik vaak het verwijt dat maatkleding duur is. En inderdaad, het is een arbeidsintensief product en daarom is het kostbaar. Een poging om het voordeliger te maken is de keuze voor mindere
materialen. Al snap ik het heel goed; toch heb ik er moeite mee.

Sinds mijn jeugd ben ik al bezig geweest met het maken van mijn eigen kleding. Een hobby waarvan ik later mijn werk heb gemaakt. Tijdens mijn studietijd heb ik de keuze gemaakt om me meer richting textieldetailhandel te scholen. Kenmerkend voor deze opleiding in Enschede was de gedegen textielkennis die werd onderwezen door ‘ouwe rotten in het vak’. Hier werd mijn voorliefde voor kwaliteit in stoffen al gevoed.

In mijn werk – ik heb eerst een blauwe maandag in de detailhandel gewerkt – en vooral in mijn vrije tijd werd dat nog versterkt. Mijn werk ‘in het vak’ is uiteindelijk meer bepalend geweest in mijn ontwikkeling. Het omzetten van standaardpatronen naar maat, het maatnemen en het afpassen van de klant – uiteindelijk ontwikkelde ik daarin de meeste kennis van pasvorm en verhouding. Mijn ‘uniformentijd’ is een schat aan ervaring waar ik nog steeds erg dankbaar voor ben. Daarnaast heeft de avondopleiding met veel patronen- en andere technische kennis een en ander versterkt. De groep cursisten en Marianne die de lessen verzorgde hebben bijgedragen aan deze bijzondere periode in mijn leven.

Natuurlijk gaat het ook om passie; het lijkt een modieus woord in de hedendaagse
ondernemingen maar dat heb ik altijd al met mijn vak en de materialen gehad. Naast mijn werk maakte ik ook in de vrije tijd kleding voor mezelf en anderen. De stoffen kocht ik op verschillende adressen, markten en in diverse steden. Vooral bij een winkel als Loefs in Doetinchem werd de liefde voor het mooiste alleen maar sterker. Ik merkte dat bij mooie stoffen het werk wat je er in stopt meer voldoening geeft. Een mooie kwaliteit heeft een andere uitstraling. Het ziet er beter uit en bovenal gaat het langer mee. Een verfijnde katoen die goed geverfd of bedrukt is ziet er na veel wasbeurten nog steeds mooi uit. De wollen stof voor het jasje laat zich mooier voegen naar de gewenste vorm en zal een klassieker zijn. Mijn oog voor kwaliteit en afstemming van materiaal naar de persoon – niet elke stof is voor iedereen geschikt – is ook daar verder gevormd.

Om terug te komen op ‘het lapje van de markt’, merk ik dat het best een zoektocht waard is om daar bijzondere materialen te vinden. Er is namelijk wel het nodige te koop wat net even interessanter is. Daarvoor is kennis van het aanbod nodig (wat ligt al overal?) en de ‘adresjes’ die speciale dingen hebben welke niet overal te zien zijn. Niet de tricots die na één keer wassen verkleurd zijn of de katoenen stretch die toch na een week dragen een maat groter is geworden. Net als de wollen mantelstof die toch niet zo winddicht is. Dat is zonde van de tijd en het bedrag aan maakloon. Een goede kleermaker heeft ook kennis van het materiaal en zal door zelf te adviseren en te zoeken de kwaliteit kunnen waarborgen. Als iets met zorg voor je is gemaakt wil je er natuurlijk lang mee doen!

Met de gezellige maanden in aantocht zullen ook de uitnodigingen binnenkomen; al dan niet met een dress-code. Een bruiloft zal in deze periode niet zo veel meer voorkomen, maar andere feestjes – ook om je zakelijk te laten zien – des te meer. Niet gelijk in de stress schieten vanwege de prangende vraag “wat moet ik aan?”.  Het betekent vooruitdenken wanneer je kleding aanschaft.  Al kan iets van eerdere seizoenen met wat aanpassingen nog heel goed dienst doen.

Voor een creatieve man is het steeds meer geaccepteerd als je je wat meer uitleeft; het standaard zwarte kostuum of smoking kan juist saai en te makkelijk overkomen. Gelukkig is er het nodige te vinden wat meer zichtbaar zal zijn. Fluweel, glansstoffen, andere kleuren; het kan niet op. Wel opletten dat het mooi past; glans zal het probleem van een slechte pasvorm vergroten. Er is een groot aanbod in fantasierijke en feestelijke shirts om een bestaand zwart pak meer onderscheid te geven. Dit kan zowel met de luxe T-shirts als de geklede of fitted overhemden.  Afhankelijk van het gezelschap en hoe close de relatie is kan wel een leuke variatie worden bedacht. Het moet natuurlijk wel bij jezelf passen; anders wordt het een verkleedpartij.

Voor vrouwen ligt het anders en dat maakt het soms ook lastiger. De winkels hangen vol met veel  zwarte kleding, al dan niet opgesierd met glans en glitter om het feestelijk te maken. In diverse prijsklassen is wel iets te vinden met voldoende effect  voor één avond. Van ver ziet het er vaak wel aardig uit, dichtbij oogt het toch wat minder mooi dan verwacht. Het makkelijke is wel van goedkope jurkjes dat er sneller afstand van wordt gedaan; ideaal voor de winkelketens die hun filosofie op omzetsnelheid hebben gebaseerd. De mythe dat zwart afkleedt komt vooral door het feit dat het alle licht absorbeert. Jammer is alleen dat er zoveel zwart te vinden is tijdens het feestje dat de draagster het gevaar loopt op te gaan in de duistere massa en daardoor niet zo zichtbaar zal zijn. Kleurige outfits werken beter als het gaat om jezelf goed te laten zien. Handig voor de
gastvrouw te weten om als stralend middelpunt juist voor kleur te kiezen.

Naast het ‘veilige’ zwart is er ook voldoende kleurrijks te vinden in de winkels. Voor het afkleden werkt een donkere kleur erg goed. Belangrijker is pasvorm, de juiste maat en corrigerend ondergoed om het er nog beter uit te laten zien. Niets is lelijker dan de weelde die door middel van glans nog eens extra wordt geaccentueerd. Wees dus bewust dat
wanneer je voor glanzende materialen kiest de pasvorm perfect moet zijn. De keuze voor een goed jurkje in je beste kleur zonder glitters is een prima alternatief en goede investering voor overdag. Een mooiere stof hangt beter en heeft van zichzelf al een rijkere uitstraling wat een goede weerspiegeling is van de kwaliteiten van de draagster. Met sieraden, een stola of bolero en schoenen wordt het een feestelijke outfit.  Door het vaker te combineren is een duurder jurkje uiteindelijk voordeliger.

Wanneer je echt kiest voor Feest is een feestjurk van Zijde natuurlijk het mooist. Er zijn zijden jurken te koop in diverse prijsklassen met allemaal die edele glans. Bij glans is het ook belangrijk dat het wel goed past en de aandacht legt waar je het verdient. Wees op tijd met de aanschaf zodat het vermaken nog op tijd kan. Bedenk ook dat een strapless jurk het beste past en beter blijft zitten als het écht maatwerk is. Een zwaar versierde jurk heeft
niet veel sieraden meer nodig, verder is een ‘pure’ jurk met sieraden nog mooier te maken.

Geen reden tot paniek dus, op tijd beginnen – de kritische blik als je gaat winkelen en weten wanneer iets de waarde heeft die bij je past. Laten we het glas heffen?

Van een zakenrelatie kreeg ik vorige week de uitnodiging voor “la Nuit de la Mode”  in club Vie in Rotterdam. Het vooruitzicht om met haar bij te praten onder het genot van een modeshow en mooi geklede mensen leek me wel wat. Inspirerende ervaringen zijn altijd welkom.

Binnenkomend in de club viel het me op dat veel mensen iets roods droegen; blijkbaar was dat de dresscode wat ik tot dat moment niet wist – toevallig had ik een goed bloemoverhemd aan met die kleur erin. Er waren vooral een aantal gekleurde vrouwen die de dresscode prachtig hebben opgepakt. Ook de gastvrouw van die avond droeg een rood jurkje. De uitsnijdingen in het jurkje kan het extra spannend maken.

Het voorproefje was een live fotoshoot met een bekend ‘lingeriemodel’. Mooi gekleed in zwart kant van de bekende keten die de show verzorgde en een chi hua hua in haar hand nam ze de gevraagde poses gelijk mooi aan. Ze was prachtig opgemaakt en had iets afstandelijks over zich. Als ze dat niet had, zou het de vreugde voor haar, het product en het publiek verhogen. Ook zag ik het nut er niet van in om schattige hond van een onrustig hondenras aan harde muziek bloot te stellen. Maar goed, ik kan het mis hebben…..

Na een verdere introductie – de gastvrouw had nog leuke tips, namen en sponsors te noemen – startte de show met een optreden van de zangeres Jennifer Cooke. Ze zong de sterren van de hemel, droeg een jurkje met glans en was goed opgemaakt, al denk ik dat iets kleurrijks haar meer zichtbaar zou hebben gemaakt. Toen de modellen opkwamen in verfijnde lingerie en zwaar behangen met kettingen van Otazu begon het echte spektakel. Goede muziek, fluitende mannen en bewonderende vrouwen in het publiek. Het zag er erg mooi uit, al was bij sommige modellen de sprankeling niet echt zichtbaar in de oogopslag maar meer door de glanssteentjes op hun lippen. Uiteindelijk werd er een goede show neergezet waarbij een tweetal stralende blondines wat mij betreft de show stalen en de lingerie prima wisten te verkopen. Het blijft een kunst om een dergelijke show met veel make-up en hoge hakken stijlvol te houden, dat is wel duidelijk.

De show werd afgesloten met een optreden van Best Newcomer Bollebof in een bijzonder jasje gemaakt door House of Byfield die binnenkort een show neerzet in Rotterdam. Een uitnodiging hiervoor heb ik al ontvangen maar het werd daar nog eens medegedeeld. Mijn interesse is gewekt wanneer herenkleding nieuw en anders neer wordt gezet. Zeker wanneer de keuze is gemaakt om met moeilijk te verwerken materialen iets te doen. Dat vergt veel kennis en kunde en is een uitdaging om het mooi te maken. Bij het tonen van een voorproefje dient de ontwerper al een prikkelend stuk neer te zetten qua ontwerp en kwaliteit. Als het gaat om het idee wat hij al liet zien is mijn interesse meer dan gewekt; binnenkort dus weer een modefeestje! Na de afterparty waarbij de cupcake’s werden uitgedeeld ben ik een ervaring rijker en kan ik zeggen dat het een inspirerende avond was.

De aanschaf van een paar bijzondere schoenen is niet alleen een liefhebberij van vrouwen, de heren zijn met een inhaalslag bezig en kunnen er tegenwoordig ook wat van. Een paar maanden geleden las ik een artikel met een rapper die een enorme verzameling gympen en sneakers keurig op kleur geordend in zijn kast heeft staan. Al heb ik zelf niets met die schoenen, toch leuk dat er liefhebbers zijn. En natuurlijk wil ik ook zo’n kast!

Onlangs was ik met mijn partner in Breda. Veel inspiratie opdoen met de nieuwe wintercollecties in de winkels en mooi gekleurde dameskleding als idee om verder uit te werken. Aan het eind van de middag hebben we een schoenenwinkel bezocht waar de mooiste kwaliteitsschoenen voor een leuke prijs werden verkocht; het laatste weekend van de uitverkoop. Aangezien een kleermaker op de kleintjes let – niet alleen passen en meten met een restant stof is een sport – zijn goede schoenen voor een leuke prijs ideaal om een outfit mee af te maken.

Om kort verder te gaan; ik heb een paar groene lakschoenen gekocht voor een aardig prijsje. Niet te fel van kleur maar net stijlvol genoeg om mee binnen te komen als ik mezelf ‘anders’ presenteer. Voor mezelf werkt een wat ‘grotere’ schoen met een rand er om heen net wat beter dan deverfijnde Italiaanse schoen zonder rand. Als het gaat om vormgeving mag er graag een leuk detail of bijzonder leersoort zijn gebruikt. Naast de bekende ‘Floris’-modellen ben ik ook erg gecharmeerd van het werk van Oliver Sweeney al zijn die helaas nog niet in Nederland te koop. De klassieke brogue is niet aan me besteed al zijn ze nu wel in spannende kleurstellingen te koop. En die kleding, tja….. die maken we er gewoon bij! Zo kijkt een kleermaker naar schoenen. “Heb ik er ander materiaal bij?”

Deze gedachtegang zie ik vaker bij vakgenoten. Ik heb een vrouwelijke collega in Eindhoven die zo de uitverkoop afstruint. Kleine stukjes stof uit haar voorraad aan een bundel in haar handtas; zo gaat ze op schoenenjacht. Al heb ik haar ook een keer gezien bij de stoffenleverancier met één schoen in haar hand. Elke keer als ik haar zie is het een genot om naar te kijken. Een dame van begin 60, hooggehakt, goed gekapt, verzorgd, altijd elegant en de schoenen op de kleding afgestemd; of is het andersom gegaan?

Gisteren heb ik even de groene schoenen meegenomen naar mijn atelier. Mijn voorraad stoffen die daar uitgestald is heb ik door de jaren heen aardig opgebouwd Goede kwaliteit blijft altijd mooi om te zien en is dus eigenlijk tijdloos. Naast wat ik al in huis heb is er keuze uit collectieboeken van diverse leveranciers. Daarbij zijn de modekleuren niet zo dwingend meer als vroeger; dan was ook sneller te zien of iets gedateerd was. Die schoenen zijn best spannend met verschillende kleuren te combineren. Grijs, donkergroen, diep blauw en als het echt niet anders kan is zwart ook een optie. In gedachten zijn al 3 outfits samengesteld. Het moet alleen nog gemaakt worden…… Ik ben benieuwd of ik de schoenen met de kleding dit jaar ga dragen; we zullen het zien!

De prikkelende vraag “Kan je ook rekening houden met de werkhouding in kleding?” werd onlangs aan me gesteld. Na meer informatie – de vraagsteller is violist geweest in een orkest en zodoende waren confectiejasjes nooit prettig om in te werken - is een antwoord ook makkelijker te geven. Het gebeurde in een interactieve lezing voor een kunstzinnig publiek in Schiedam en dan komen ook de leuke vragen.

Met bewegingsruimte voor een actieve violist is wel degelijk rekening te houden. Een jasje vereist vaak wat meer comfort al moet het ook aangesloten eruit zien; zeker voor een solist die volop in beeld zal zijn. De beweging die een violist maakt vraagt ruimte in de rug en in het armsgat. Omdat de armen in de hoogte geheven worden is de hoogte van het armsgat belangrijk. Er wordt vaak gedacht dat een laag armsgat veel comfortabeler is - en inderdaad; je voelt deze niet zo zitten omdat het nogal laag is ten opzichte van de oksel. Het nadeel is dat voor een dergelijke beweging de hele jas omhoog komt wat onhandig aanvoelt maar ook er niet echt mooi uitziet. Een goed passend armsgat is dan al een goede oplossing. Deze oplossing werkt ook erg goed voor een dirigent die strak in het pak toch een koor zal leiden. Zo gaat een jasje niet omhoog als de armen omhoog gaan.

In een eerdere werkkring was ik vaker met deze eisen qua comfort bezig. Zo heb ik een flink aantal jaren gewerkt bij Seezo Uniformen; een leverancier van muziekuniformen en bedrijfskleding. Heel bepalend in dat product is het comfort tijdens het dragen en het bespelen van het instrument. Er was een diversiteit aan klanten, verenigingen van verschillende niveaus. De elitaire Showkorpsen hebben een andere cultuur dan de Harmonie; al is gezelligheid erg belangrijk in deze verenigingen. In de kleding kwam dat verschil naar voren als het gaat om de slagwerkers of de ‘blazers’, vooral de mouwlengte en extra comfort in de rug. Een bijzondere tijd waar ik veel in mijn vak heb mogen leren.

Een ander aspect: een paar jaar geleden was ik toeschouwer bij een wedstrijd ballroomdancing en zag dat ook in de rokkostuums van de heren er rekening mee wordt gehouden. Het bijzondere is dat bij een normale houding de rugpartij en mouwen er niet zo mooi uitzien, maar voor het comfort is het een prima oplossing.

Het laatste voorbeeld waarmee ik deze column wil beëindigen is een broek die ‘zít’. Dat wil zeggen, wanneer je door een handicap of ziekte je leven dagelijks in een rolstoel doorbrengt. Een dankbare opdracht was dat ik onlangs een jongen van 14 jaar van een paar passende broeken heb voorzien. Met extra zitruimte in de breedte en hoogte zodat hij in de winter niet met een koude rug in de stoel zit. Comfort zit niet alleen in een prettig zittend T-shirt maar ook in kleding die jou aanvoelt. Daar gaat het toch om!

Vandaag was een dag met volop productie en een leuke afspraak. Fijn is te merken als een klant blij wordt van een jurkje wat ik speciaal voor haar gemaakt heb. En voor mezelf is het leuk om te zien dat wat ik voor haar in gedachten had in de uiteindelijke uitwerking ook klopt.

Als liefhebber van kleding en vooral stoffen heb ik natuurlijk eigenlijk wel het nodige aan materialen op voorraad. Vaak gebruik ik het als ondersteuning om een klant te laten zien wat wel of niet interessant voor hem/haar is en soms wordt een klant er hebberig van. Een stralende oogopslag, het verhaal van de klant, de manier van doen. Dat geeft heel veel informatie maar ook de sessie waarin ik peil of dat inderdaad het geval is. Dit geeft de bevestiging van de beelden die ik bij een klant krijg.

Mijn stoffenkasten staan midden in mijn atelier opgesteld; hierdoor is een gedeelte van de ruimte afgezet waar ik de afspraken met mijn klanten heb. Daarachter gebeurt het maken, creëren en de uitdaging van het werken met andere materialen of wanneer ik het mezelf te ingewikkeld heb gemaakt. Een niet onbelangrijk deel van het proces is ook het bedenken en het bij elkaar leggen/zoeken van materialen, de afbeeldingen in modebladen en vooral het zoeken naar de realiteitszin van de mode. Niet iedereen is 1.80 mtr lang en draagt een krappe maat 36.

Vandaag stond ik tussendoor even te mijmeren voor mijn stoffenkasten. Het terugdenken aan een erg gezellige netwerkbijeenkomst onlangs in het centrum van Rotterdam. Stoffen gaan weer door mijn handen om mijn kasten te reorganiseren – tja, met een dergelijke sessie met een klant gaat alles eruit en dat moet er toch weer in. De gesprekspartners van die avond inspireren me ook weer. Zo zie ik die donkerbruin/groen/magenta tweed ertussen liggen. Ooit voor mezelf gekocht maar erg mooi voor de marketeer met wie ik een goed gesprek had. Het lichtblauwe minidessin, prachtig qua structuur. Erg chic voor de dame in de Wellness-sector. Die eigenzinnige streep in brons/zwart kan een mooie ondersteuning zijn als die websitebouwer een gesprek heeft met zijn opdrachtgever, dat is beter dan een ‘kaal’ overhemd. En de veelkleurige jacquard zal een kleurspecialiste in haar werk op een stijlvolle manier neerzetten. Die multidisciplinaire ondernemer komt in mijn gedachten als ik die prachtige inktblauwe wollen stof zie in de stoffenbunches van mijn Engelse leverancier; maar die moet besteld worden. Zo is mijn kast inmiddels weer opgeruimd en kan ik gewoon weer verder met mijn werk….

Vorige week werd ik via twitter op een blog gewezen waarin een kledingprobleem besproken werd. Het vinden van modieuze kleding voor vrouwen die niet voldoen aan een maatje 36 of 38 is op zijn tijd knap frustrerend. Zeker wanneer je door een beeldschone verkoopster gewogen en ’te zwaar’ wordt gevonden. Je zou gelijk de deur uitgaan….. Door de schrijfster wordt een oproep gedaan om modieuze kleding te brengen juist vanaf de maat 42 – immers, de gemiddelde Nederlandse vrouw draagt gewoon deze maat. Met dank aan de welvaart en de kwaliteit van het eten is de Nederlander de laatste decennia gegroeid.

Al jaren wordt in de confectieindustrie bij de ontwikkeling van collecties uitgegaan van maat 38; bij sommigen collecties zelfs nog kleiner. Na het maken en goedkeuren van de monsters wordt de kleding opgeschaald. Dat is het vergroten volgens bepaalde berekeningen die zijn gekoppeld aan de maatvoering. Ik heb het vermoeden dat in dit proces het nodige kan worden verbeterd. Allereerst de vooruitziende blik en het gevoel voor esthetiek van de ontwerpster. Belangrijk hierin is de vraag “Ziet dit kledingstuk er ook fantastisch uit in een maat 44?” Het verfijnde jasje in maat 36 met een leuke smalle kraag en kleine zakklepjes kan er vreemd uitzien in een andere maat. Die grotere maat vraagt om een bredere kraag zodat de verhouding klopt. De zakkleppen kunnen te klein zijn voor het grotere vlak. Steekzakken in een damespantalon kunnen in die grotere maat open staan en misschien is die modieuze bandplooi, het lage kruis of die voetwijdte van 36cm toch niet zo geschikt. Een ander voorbeeld is het inspelen op boordhoogtes en wijdtes van halsopeningen in jasjes en blouses. Zomaar een paar voorbeelden om het kritisch oog verder te ontwikkelen.

Natuurlijk gaat het bij de stofkeuze om de valling van de materialen. Een iets zwaardere kwaliteit stof maakt een pantalon net wat steviger en beter afkledend. Net als in voiles en tweeds zijn verschillende kwaliteiten te vinden die voor diverse maten geschikt zijn. Bepaalde tricots kunnen mooi werk doen al moet het ook niet weer te grof zijn – dat kan een ‘maatjegroter’-effect geven. Een goede huidvriendelijke voering zorgt er ook voor dat kleding beter valt.

In het opschalen denk ik dat er anders gekeken kan worden en de vraag te stellen wat er met het lichaam gebeurt wanneer de kilo’s toenemen, met name als het gaat om de botstructuur en de spieren. Een onderzoek of die schouderpartij wel zo berekend moet worden of als het gaat om de omvang van de mouwen. Deze zouden respectievelijk smaller en groter kunnen. Bij pantalons is de kruisdiepte en de ronding van voor naar achteren bepalend – ik zie te vaak broeken die daarin te kort schieten of veel ruimte overhouden. Daarom pleit ik er voor dat de ontwerpster in kwestie een goed kritisch oog heeft en gedegen kennis heeft van diverse lichaamsvormen van de doelgroep waarvoor ze ontwerpt zodat daar rekening mee gehouden kan worden.

Door de jaren heen zijn er diverse programma’s op televisie geweest die zich bezighouden met het fenomeen metamorfose. Bekende imagostylisten als Dyanne Beekman, Maik de Boer en Gok Wan hebben veel positieve effecten gecreëerd. Wat ik zelf een aantal seizoenen geleden goed vond was de aanpak van het bekende Engelse stylistenduo Trinny and Suzannah. Vooral de begeleiding tijdens het ‘anders’ leren shoppen vond ik verfrissend.

In Nederland hebben deze dames hun naam gekoppeld aan een kledingketen. Zodoende wordt met de titel ‘Missie Holland’ geprobeerd ons kleedgedrag wat stijlvoller te maken, hoewel die keten wel erg veel casual kleding verkoopt. We zijn natuurlijk wel op comfort en gemak gesteld. De lichamelijkheid in de benadering van de ‘slachtoffers’ geeft grappige televisiebeelden, al is het de vraag of dat door iedereen wordt getolereerd. De tips die ze geven om meer lengte, openheid, vorm en andere silhouetten te maken zijn erg goed. Blijkbaar werkt het wel als een buitenstaander eerlijk en opbouwend kritisch aangeeft wat te dragen. Gelukkig zijn er imageconsultants in Nederland actief die het vak verstaan en een meerwaarde voor je uitstraling kunnen bieden. Goud voor een winkel is de eerlijke verkoopster die de collecties kent, goed adviseert en de goede alternatieven aandraagt.

Als is de missie qua programma verplichte kost voor me, toch zit ik vaak met gekromde tenen te kijken. Naast het feit dat een goede kapper bij iedereen wonderen verricht is een metamorfose in een maat 36/38 vaak geslaagd te noemen. Het wordt wat lastiger als er bij andere maten bewust gekozen wordt om een te krap jasje uit te zoeken. Ik snap het wel; de bedoeling is dat de taille wat meer wordt geaccentueerd en door de lengtewerking van het jasje wat toch niet dicht kan oogt het slanker. Ook een schouderpartij is net wat kleiner. Het nadeel is dat een draagster eigenlijk geklemd in haar jasje zit. Een rugpartij die spant, mouwen en armsgaten te strak waardoor het naar diverse richtingen trekt, en juist dat geeft een tegenovergesteld effect, zeker als snijdend ondergoed op de rug ook nog een tekening geeft en een rok die en profile toch duidelijk te strak zit. Goed kleden zit namelijk ook in het verhullen en het nodige ‘te raden over laten’.

Nu weet ik uit eigen ervaring dat het vinden van een goed passend jasje een uitdaging is, maar om mezelf klem te zetten lijkt me niet echt comfortabel. Daarnaast is het wel correct om een jasje af en toe gesloten te dragen. Af en toe probeer ik het nog wel eens in het aanbod, maar toch gaat er niets boven het maatwerk wat mij aanvoelt. Niet alleen qua stofkeuze maar zeker qua pasvorm. Het is de tijd en inspanning waard.

Ze zijn weer te koop deze winter; mooie geruite kledingstukken. Een leuk sportief ‘Engels’ jasje op een jeans of een andere katoenen broek kan een klassieker zijn in de garderobe. Naast het colbert en het overhemd zie ik het ook voor mannen als overjas verwekt; prachtig in een rustige schaduwruit. Of zelfs als compleet kostuum voor mannen en eigenzinnige vrouwen; vaak in een windowpane om toch de rust te bewaren (zie de afbeelding hieronder, deze is overigens erg verfijnd).

Opvallender zijn de tartans; uitgesproken van kleur en verbonden aan de familietradities in Schotland. Meters van deze stoffen gaan in de Schotse kilt omdat deze ook op een bepaalde manier zijn gemaakt – t is niet zomaar een plooirok. De bekendste tartan is die van Burberry; bekend vanwege de voering in de beroemde trenchcoat. Deze ruit wordt tegenwoordig uitgebreid gebruikt in allerlei andere kledingstukken en gebruiksvoorwerpen.

Het ruitmotief is te zien in de klassieke mode, maar het is soms ook anarchistisch of het kan clownesk overkomen. Om te zorgen dat het speels, spannend, eigenzinnig of creatief overkomt, dat maakt het wat mij betreft interessant. Hieronder is een afbeelding van een damespak wat ik een aantal jaren geleden al heb gemaakt voor een internationale presentatie. Volgens een collega in mijn vak een ‘gevaarlijke’ ruit al zie ik ook dat anderen er juist blij van worden. Het roept wel gemengde reacties op, dat is zeker.

Zo’n ruitmotief verwerken vergt het nodige aan denkwerk en dat begint al bij het maken van het papieren patroon. Omdat deze ruit symmetrisch is kan deze rondom heel mooi verwerkt worden mits de naden symmetrisch worden geplaatst. In het jasje zijn de lengtenaden boven de schuine zakken in het midden van de ruit geplaatst. De sluiting is zo gemaakt dat deze ook middenvoor goed doorloopt en overeenkomt met de middenvoornaad van de broek. Dat de zakklep exact op dessin naar onderen toe klopt staat buiten kijf. Door de coupeverwerking tussen schouder en taille deels te vouwen is de ruit zo veel mogelijk in tact gebleven. Het vouwen is ook gebruikt in de kraagdelen en op de geplooide mouwkop. Tot slot zijn de dwarstrepen in de broek zo geplaatst dat deze overeenkomen met dezelfde hoogte van het jasje.

Zo eenvoudig is het dus niet, een ruitpak. Er moet overal rekening mee worden gehouden. Zeker omdat ik vorige week een andere ruitstof heb gezien in ‘rustig’ zwart-wit. Ook prachtig voor hetzelfde pak. Maar dat kan niet; de breedte van de ruit is net 1,5 cm breder en als de draagster niet dit maatje 36 draagt…… kan ik zo weer van voren af aan beginnen.